XLIII 
orationis contextu intelligi debeant, examinare velit atque cognoscere. 
Qui quid sibi vellet, quum nec sua aetas intellexerit nec ii, qui in spe- 
cierura cognitione omnia ponant, factum est, ut is jrro artificialium 
utique sj'stematum patronus et propugnator accerimus insimularetur. 
Quum omnia, qusecumque is ad naturale systema condendum perfici- 
endumque adjumenta attulerit, praetereuntur silentio, tum Francogalli 
maxime, quo suorum popularium in naturale systema merita majora 
viderentur, haud raro eam admiserunt injustitiam, ut non solum quae 
de systemate disseruisset Linnaeus, silentio obruerent, sed etiam gravi- 
ora crimina confingerent *). 
Quemadmodum Ant. L. de Jnssieu id, quod sibi proposuerat, as- 
secutus sit, ut naturales ordines constitueret, satis constat: quae ille 
acutissimus naturae interpres inchoaverat vel facienda indicaverat, iis 
in perficiendis omnis fere versata est posteriorum opera. Qua via con- 
sequeretur majorum ordinum formatio, in notis, familiarum expositioni 
subscriptis, saepissime indicavit: quarum multa quidem vaticinantis ef- 
fata videntur, quae quid sibi vellent posteriorum demum inventis ap- 
paruit. 
.Jam supra monuimus verisimile esse, Jussieuo ipsi majores sui 
systematis ordines diversi generis visos fuisse ac familias: certe quum 
ex libri titulo appareat, eum familias naturales ordines existimasse, 
ceteros et majores ordines hoc nomine non appellavit. Quodquoquejam- 
jam monuit Adr. de .lussieu — quo fortasse nemo recentiorum, naturalis 
systematis quae idea sit, prudentius vidit. Atque hic summam Antonii 
*) Ipse Cuvier in oratione, quam in memoriam Adansonii habuit 
(Kecueil des Eloges. Paris et Strasbourg 1819 p. 28&), haec jactavit: 
”11 y a des fortes raisons de croire que Linna?us avait profite des con- 
versations de Bernh. de .lussieu sur ce sujet (rarrangement naturel 
des plantes), car plusieurs des rapprochemens indiques dans ses Or- 
dines Naturales, publies en 1753 sous forrae de simple liste non mo- 
tivee, auraient difiicilement pu naitre des vues qui ont dirige cet hom- 
me celebre dans ses autres ouvrages". Est re vera in pluribus Ge- 
nerum dispositionibus ea apud Linnaeum et Francogallos auctores simi- 
litudo, ex qua colligi possit, alterum ab altero mutuatum esse senten- 
tias. Sed dubitari potest utrum Linnseum inventa Jussieuorum et 
Adansonii in suam rem convertisse, an contra, probabile sit. Linnsei 
opera de hac re, quse t}'pis impressa sunt, ante prodierunt quam et 
Adansonii et .Jussieui. Ille igitur, quo horum inventis uti posset, prae- 
sens ea cognovisset necesse erat, eo tempore quo Parisiis versabatur. 
Linnsei autem Fragmenta iMethodi Naturalis fnam Librum a Linnseo 
separatim editum, qui Ordines Naturales inscriberetur, equidem frustra 
qutesivi), quse Classibus plantarum intexta sunt, non anno 1753, ut 
vult Cuvier, sed 1738 Lugduni Bat. typis expressa sunt. Cujus libri prse- 
fatio quoque, quum die Mart. XX data sit, ante scripta est quam iter 
Parisinum suscepit Linnseus, 
