XLVI 
In introductione libri, quem de Fungis scripsit (Systema Mycolo- 
gicum, Lundce 1821) quid inter affinitatem et analogiam interesset, cla- if' 
rius disseruit Friesius. Apud quem ha-c leguntur (Introd. p. XVI): 
"Affinia sunt, quae in eadem serie sequuntur et in se invicem transire j k 
videntur. Haec in ulterioribus congruunt, sed in citerioribus rationibus * ij- 
differunt. Analoga autem dicimus, quae in diversis seriebus locis pa- ' i» 
rallelis posita sunt et sibi invicem correspondent. Compara- , i 
tio Linnaeana affinitatis plantarum cum mappa geographica haud igno- : S' 
bilis visa fuit; ignoscatur igitur mihi hanc ita extendenti, ut affinitas ‘ x 
in hac indicet longitudinem et analogia latitudinem”. Haec Friesiana 5i 
inventa amplexus Mac Leay *J in peculiari quodam commentariolo 
(Linn. Transact. Vol. A7T’. p. 46) ad insecta transtulit. Eadem vero k 
post multos annos ipse Friesius in commentatione quadam suethice f 
scripta {Bot. Utji. II. p. 141) latius explicavit et ad systematis insti- » 
tutionem adhibuit. Cujus disputationis summam his fere verbis ipsius t< 
contineri crediderim: "unus et communis typus in diversas evolutionum k 
regiones digreditur; quo altius ascendit natura eo in plures series t 
quasi distrahitur; — — suam quisque novus et major ordo novam et r 
in se absolutam seriem efficit, in qua imperfectiores tantum et incho- : 
atse formae se invicem attingunt, typicae autem et perfectiores longius i 
semper discedunt, summa vero et perfectissima a ceteris omnibus na- 
turis alienari videtur. Ita in rerum natura perpetua quasi digres- 
sio in novas series cernitur; quae autem uno eodemque continentur 
majore ordine, earum omnium evolutio communem legem sequitur, 
ut, quae in sua quidque serie eundem tenent evolutionis gradum, adeo j 
inter se respondeant, ut externis characteribus magis congruere vide- 
antur, quam multa eorum, quae ejusdem seriei diversos gradus tenent. 
Omnia, quae cum eadem evolutionis serie contineantur, interna naturae 
lege congruunt, ajpnia dicimus; quae autem alia ex alia serie sibi res- , 
pondent et externis characteribus congruunt ea vocamus analoga. Et 
quum series superiores et inferiores sibi invicem quasi specula et sym- 
bola sint, affinitates non minus multiplices cernuntur quam si per specula 
undique sibi opposita infinitae redderentur imagines. Atque quae 
nos docuimus, plantas in diversas series ita quasi diflundi, ut iidem j 
repetantur typi indeque exsistat analogia, series alias progressivas esse, j 
regressivas alias, suum cujusque ordinis centrum esse radiosque suos, ,j 
cet. haec omnium Botanicorum consensu probata sunt.” . I 
Igitur in Friesiano systemate formis analogis vis certa et signifi- i 
catio tribuitur; analogia ut exsistat, non, quemadmodum Agardhio | 
placebat, quasi casu et temere fit, sed necessitate quadam; in unaqua- | 
que systematis parte forma? inveniri debent, quse singulis ceterarum 'I 
formis respondeant. Cui sententiae convenienter fit, ut certi numeri 
l| 
*3 Dicitur Mac Leay in libro, quem a. 1819 de Insectis edidit, ea- j 
dem quae Friesius ipse invenisse: neque tamen ego hunc priorem lib- , ‘i! 
rum vidi. ^ 
