XLIX 
Ergo quorum organisatio ad eandem normam (t 3 q)um} conformata 
est, ea affinia, quse ad diversam, ea analoga dicimus. Sed haec orga- 
nisationis norma et typi similitudo modo ad plura pertinet, modo 
ad pauciora; modo paucas tantum et principales organismi partes, 
modo complures, modo omnes pervadit et similes reddit. Atque 
his conformitatis et similitudinis gradationibus omnes illi nituntur 
systematis gradus, quos Species, Genera, Familias, Classes nos deno- 
minamus. 
Neque tamen his, quic exposuimus, ullo modo definitum censemus, 
quid in singulis affine sit, quid analogum. Etiamsi enim in ipsius na- 
turae systemate res dubia non est, non in eadem causa est nostra in- 
vestigatio, quae in natura perspicienda versatur et intelligenda. Fieri 
potest, ut, quae hodie affinia existimamus, ea tantummodo analoga esse, 
sollertior structurae perscrutatio et novae formae repertae evicturae sint. 
Omnis igitur harum rerum definitio singularum perscrutatione nitatur 
necesse erit, neque ullae, quae ad rem universam pertineant, possunt 
constitui regulae. Nusquam natura immutabili formarum lege adstricta 
cernitur, in aliis plantis formam aliam magis mutat et perficit; ex quo 
fieri potest, ut eae plantae, quae proxime allines sint, dissimiles videan- 
tur, quae longe inter se distant, quibusdam partibus similes nobis ob- 
veniant. Ut, si eum ordinem, quo in regno Vegetabili nullus magis 
naturalis est. Gramineas, consideramus, non culmo fistuloso, geniculato, 
non vaginis fissis, non linearibus foliis, non ligulis, noii duabus glumis, 
non floribus in racliide alternantibus, non duabus calycis paleis, non 
duabus lodiculis corollae, non staminibus tribus, non duobus stylis, 
denique non uno, qiiicinnque est, chai'actere efficitur ut planta quae- 
Eodem modo Friesius; (L c. ji. 157) ”Neque tamen aut affi- 
. nitas aut analogia res absoluta est, sed tota relativa. Quae plan- 
I ta; in eodem quodam ordine tantummodo analoga' sunt, eaedem si 
cum iis comparentur, quae alius sunt ordinis, inter se affines sunt, 
quoniam necesse est, ut quaecumque eodem grege contineantur, ea 
; propiore se attingant necessitudine, quam ullum alius gregis aut 
genus aut speciem. Infimis solum evolutionis gradibus, antequam cu- 
jusque sectionis proprius perspiciatur typus, fit, ut ea, qua> propius 
affinia sint, distingui non possint, priusquam ex. gr. flos fructusve 
I perfecti sunt”. 
His, opinor, occurri potest, qualis affinitas quantaquac sit, hoc non 
I in nostris comparationibus, in nostra affinitates et analogias dignoscen- 
II di facultate positum esse. Neque enim nostra systematis institutione 
efficitur, ut dua> plantae aut eadem aut dissimili organisationis lege 
I formentur. Si prseter Hirundinem et Vespertilionem nulla essent ver- 
tebrata animalia, jure fieret, ut haec affinia existimaremus; cum vero 
i| sint alia, quorum sua et Vespertilio et Hirundo affinia habeat, in natu- 
^ rali systemate committi non potest, ut haec propior affinitas praetermit- 
I tatur, si velis systema naturae esse, non tuum. 
4 
