r. 
dam Gramineis referenda sit, nam sunt Gramina culmo farcto, vaginis 
clausis, quorum nec locusta; binis glumis cingantur, nec flores in rachi- 
de alternent', quee habeant flores, qui nec ex binis paleis constent, 
neque interior eorum sit binervis', quorum nec lodicula; bi use, nec sta- 
mina tria, nec styli duo. cet., ut verbo comprehendam, non una qua- 
dam nota sed omnibus in unum collatis dignoscitur ordo, et Grami- 
nearum sunt omnes proprietates, qiue tj^pum et ideam ordinis nobis 
praebent. Vel ha;c pars vel illa potest esse mutata aut oppressa; ea- 
dem vero quum in plerisque Gramineis suam et propriam habeat for- 
mam, non possumus non statuere, eam ad typum et organisationis le- 
gem Graminearum pertinere. Rursus multae plantae sunt, quae, cum 
gramina non sint, culmum geniculatum habeant, vaginas fissas, ligulas, 
folia linearia etc., neque tamen inde sequitur his plantis cura Grami- 
neis ullam affinitatem esse. Nostro igitur jure colligere nobis vi- 
demur, cum ex naturalibus affinitatibus plantae ordinantur, non ea 
conferenda esse, quae congruant uno quodam charactere, quanticum- 
que is ponderis est — sed quae in universum congruant, quae ad 
eandem organisationis normam ftypum) formata sint. Neque vero hanc 
normam ex una quadam ordinis specie aut genere judicamus — nam 
potest fieri ut haec quandain universi ordinis proprietatem aut quasi 
dissimulet aut minus insignem habeat — sed multis vel potius omni- 
bus speciebus et generibus inter se comparatis, quae sit universi ordi- 
nis norma et typus conjicere conamur. Quod si est in iis, quos com- 
paramus, organismis magna totius organisationis convenientia, hac affi- 
nitatem significari existimamus: analogiam autem appellamus, si ad 
unam vel ad paucas quasdem partes extenditur convenientia, quamvis 
ea est, cujus facillime falleremur specie. 
Quod si una et singulari parte continetur analogia (ex. gr. phyl- 
lodiis, foliis punctatis, floribus capitatis, numero partium floris terna- 
rio aut quinario, carpellorumve numero consimili) quum cetera omnia 
dissimilia sint, fieri non oportebat ut talis convenientia veram affini- 
tatem significare existimaretur. Neque enim Cetacese et Pisces confe- 
runtur, quod pinnis natant, neque Amphioxus et Mollusca, quod san- 
guinem incolorem habent. Sin vero non ad unam, sed ad plures par- 
tes pertinet analogia, facile fit, ut falso ita accipatur, quasi esset indi- 
cium affinitatis. Ut, quod Myrsinese et Primulacese duos characteres, 
quos singulos non siepe in plautis invenias, situm dico staminum ante 
petala et placentationem centralem, communes habent, vix quisquam 
dubitat has familias proximas et affines existimare, quamvis mihi qui- 
dem inde oriri videatur hsec convenientia, quod typi diversi et revera 
valde dissimiles iu his partibus fere eodem modo evolvantur. Montia' 
et habitus et floris structura cum quibusdam Primulaceis tantopere 
congruit, ut jure dubitari posse videatur, an Portulacea: et Primulacea* 
propius affines sint. Sed cum seminis structui'a dissimilis sit, et for- 
ma gemmulae in longe alium tyjnim tendere videatur atque in Primu- 
laceis, inde colligimus, has plantas revera non affines esse. Quod si 
