3. Analo|;ia floris. 
Constat, queniadriiodum in Monocotyledoneis typum quendam ter- 
narium, sic in Dicotyledoneis quinariam agnoscere licere. Nihilominus 
tamen inter Dicotyledonea^ quoque flores sunt, qui numerum binarium, 
ternarium, quaternarium sequantur. (}ui quo rariores sunt, eo potius 
necesse est putaremus, eos a generali quasi typo esse exceptos, eo fa- 
cilius induci possis ut affines statuas, quorum communis est heec dis- 
crepantia. Quod si accedat aliarum notarum convenientia quffdam, na- 
tura fit, ut Ilis etiam magis confirmari videatur affinitas, ita ut ssepe 
difficillimum sit analoga ab affinibus distinguere. Cujus rei exempla 
sunt Crucifera' et Papaveracepe, quae cum ab omnibus fere Systemati- 
cis proxime affines existimentur, mihi contra ex diversa serie videntur 
esse analogae forime. Atque illam, quam statuunt esse affinitatem, his 
argumentis firmari voluerunt: quod floris, quae dicitur, topographiae 
quaidam convenientia est, quod in quibusdam generibus fructus consi- 
milis est, quod petala sunt caduca, cet. Ha-c autem si diligentius et 
sine ullis pra*ceptis opinionibus examinaveris, apparebit in iis ipsis 
notis, in quibus consistere velint illam convenientiam, summas esse 
dissimilitudines. Cruciferarum numerus quaternarius ex verticillis binis 
vere quadrinieris nascitur, quorum unus ex sepalis constat, ex petalis 
alter. Papaveracearum quaternarius numerus verticillis dimeris cru- 
ciatis formatur, quorum unus et extimus sepala efficit, petala autem 
quae sequuntur aut duae aut plures. Quoniam in plerisque plantis ca- 
lyx et corolla ex singulis verticillis tepalorum constant, sumere qui- 
dem voluerunt Systematici, hoc in omnibus obtinere: quod vero falso 
statui, observatio arguit. Sunt enim multae planta- (Fumariacese, Pa- 
paveracea-, Kerberideae, Menispermeie, cet.), quarum sint plus quam duo 
verticilli tepalorum-, sunt immo fMahonia) (piarum verticilli numero 
indefiniti, partes vero, ex quibus constet verticillus quisque, certa- sint 
et definita- numero. Sed ab illa regula, tamquam norma posita et 
concessa, profecti, quum variis suurfitionibus et interpretationibus ute- 
rentur, eo pervenerunt, ut statuerent numerum quaternarium quasi 
proprium et typicum sequi Papaveraceas. Apparet quoque, etiam si 
illa- interpretationes et sumptiones vera- haberentur, alium esse par- 
tium situm in duabus illis familiis; nam in Cruciferis sepafa et pe- 
tala regulariter alterna sunt; in Pajiaveraceis omnia paria decussata 
sunt, quam legem Papaveracearum esse, optime ex eo situ apparet, 
qui est in illo trimero Platystemone, ubi item decussatae suut partes 
Horis. (Jua; igitur in floribus Cruciferarum et Papaveracearum simi- 
litudo est, ea ex indole longe dissimili et origine diversa oritur; ut- 
que erret, si quis ex bacca subsimili Ribis et Vitis Grossulariea- 
rum et Ampelidearum affinitatem aliquam indicari statuat, sic non 
minus perperam Horum evolutorum quadam similitudine quasi argu- 
mento utaris, quo demonstres Cruciferas et Papaveraceas aliquo affini- 
tatis vinculo inter se conjungi. — Si igitur in floris structura nihil est, 
cur has familias propius affines putemus, qua; inter quaedam Papave- 
