LXI 
I 
! niili evolutione nascantur ilhe similitudines. Atque haud scio an lex 
I est, qu8P plerumque valeat, diversos t 5 ^pos facilius leviorum quarun- 
j dam notarum multitudine congruere posse, quam quse ejusdem typi 
sunt, eas in gravioribus inter se discrepare, 
j' Quod de Cruciferis et Papaveraceis inter se comparatis attulimus, 
idem credo ad Menispermeas, Ranunculaceas, Anonaceas transferri 
posse. QuEe cum a plerisque Dicotyledoneis ea re discrepent, quod 
ad numerum ternarium ssepe confecti sunt llores, tum inter ipsas ea 
est convenientia, quod eodem modo a vulgari ratione discrepant. Sed 
ut Menispermea;, MagnoliaceEe, Polygonese, sic ipsas Ranunculaceas sa- 
j tis credo argumento esse, numerum ternarium SEepe in quinarium con- 
, ' verti, et illo fni fallor) imperfectiorem floris formam significari quam 
I ciuinario numero; itaque exspectari posse fore ut ille ternarius nume- 
rus in multorum et dissimilium typorum inferioribus formis inve- 
i niatur. Ergo quod in Thalamifloris, quse dicuntur, apocarpicis frequens 
I invenitur ternarius numerus, id credo simul cum multis aliis rebus ar- 
gumento esse, has plantas eundem et inferiorem tenere evolutionis 
gradum. Forsitan erit, qui occurrat, has plautas multis aliis rebus inter 
se congruere. Quam quscstionem diligentius examinare quum suis et 
! diversis locis tentaverim, hic satis fuerit monere, Menispermearum et 
fructus et seminis formationem a ca-teris magnopere discrepare. In 
Menispermeis, quas mihi licuit observare, gemmula per se atropa est, 
I nec nisi fructus inflexione fit ut campylotropa esse videatur; quod si 
I — id quod verisimile est — nonnullis Menispermeis gemmulae ana- 
I tropae sint (Rurasaja), appareat, has ad typum epitropum referendas 
i esse, quum Ranunculacearum, Magnoliacearum, cet. gemmulae ad apo- 
I tropum typum anatropiam perficiant. Eodem modo quod in Menis- 
, permeis invenitur albumen, id, ex parte saltem, alius generis esse vi- 
' detur quam Ranunculacearum, cet. Denique forma embryonis eviden- 
tissime credo apparere, qua* vera sit horum ordinum cognatio. Mihi 
igitur videtur dubitari non posse, quin ex una serie Menispermeae, ex 
I altera Ranunculaceae invicem sibi ita fere analoga^ fornife. sint, ut ex 
i tertia serie Alismacea- utrisque analogae sunt. 
His, quae attuli, exemplis demonstrare volui, quo modo formae ideo 
! | affines visae sint, quod eodem modo ab ea ratione et norma discrepa- 
, rent, qua' in situ partium floris apud Dicotyledoneas vulgaris est. At- 
I que ejusdem naturae id allinitatis vinculum mihi quidem esse videtur, 
• quo velint eas familias inter se conjungi, quarum germen inferum 
ll est. Nam et numero pauciores sunt et nescio an divulgata fuerit ea 
I opinio, germen inferum superi esse modificationem quandam, inde ex- 
I ortam, quod cum sepalis concrevisset germen. Sed re diligentius exa- 
( minata postquam didicimus, germen inferum a supero eo maxime dif- 
j ferre, quod fundus ovarii, qui in supero modo convexus est, modo 
! concavus, in germine infero magis adhuc excavatus est: satis credo ap- 
parere, nec inferum nec superum germen existimari oportere quasi 
statum propiuum atque normalem, ex quo alterum peculiarem quan- 
