LXV 
et in unum confundi. In receptaculo plerumque conico floris semper 
ifere ita accidere necesse est, ut interioribus partibus minus spatii pa- 
iteat quam exterioribus, ut interiores quam exteriores facilius concre- 
,6cant. Natura fit igitur, ut carpella, quse sunt omnium intima ultima- 
, que proveniunt, et sa>pissime numero pauciora sint, quam partes floris 
exteriores, et SEcpius inter se coalescant. Quod carpella modo bina 
sunt, modo terna, modo quina, modo in receptaculo elevato plura et 
[indefinita, his fere ipsis causis adtribuendum videtur. Quemadmodum 
non licet sumere, magno, qui in Potentillis est. Ranunculis, Alismis, 
! carpellorum numero horum generum affinitatem comprobari, sic quod 
in plantis gamopetalis carpella plerumque bina sunt, hoc tamquam ar- 
I gumento uti non possumus, quo has plantas affines esse comprobemus. 
Quemadmodum autem magno illo numero imperfecta quaedam floris 
I metamorphosis indicari -\ddetur, sic hic carpellorum in plantis gamo- 
; petalis saqjissime obveniens numerus binarius ex majore quadam axis 
I contractione (non evolutione), h. e. perfectiore quadam metamorphosi 
exortus videatur. Stamina, si saepius organa invicem distincta sint, 
propria filamenti forma effici, verisimile est. Quod si Gamopetalarum 
metamorphosis perfectior est quam Polypetalarum, in illis minus quam 
I in his spatii patere necesse est- itaque Gamopetalarum petala cum 
l''staminum filamentis in corollam gamopetalam saepius quam in Poly- 
petalis coalescere. Historia evolutionis floris docemur, petala semper 
‘ fere uno eodemque tempore omnia provenire et in verticillum dispo- 
ni; sepala autem aliud post aliud provenire et sa‘pe in situ quincun- 
ciaii manere. Quae omnia his spatii rationibus, huic metamorphosis 
f progressui adscribere, propensi sumus. 
/ Atque sunt multi characteres, quibus, cum ex his causis harumve 
i similibus pendeant, non licet statuere ullam affinitatem comprobari. 
Significant autem, ut nostra quidem fert opinio, certos metamorphosis 
perficiendae gradus, qui quamvis in magna typorum diversitate collo- 
cati, tamen inter se respondere atque analogi esse et possunt cogitari et 
I debent. Nos igitur neque sepalis indefinitis imbricatis, neque definitis 
quincunciaiibus, neque aestivatione valvatis, typum quendam indicari 
putamus, sed gradus evolutionis, qui et in uno typo obveniant et in 
1 altero. Quamquam licet suspicari, unius cujusdam partis metamor- 
phosin saepius ad eundem gradum perductam esse in omnibus aut 
I plurimis membris familiae cujusdam bene naturalis, hoc tamen nihil 
obstat, quominus et Fremontia et Cochlospermum, quorum calyx quin- 
> cuncialis est, affines esse possint Malvaceis, valvato calyce praeditis. 
Potest certi cujusdam typi proprium esse, quod exteriores floris verti- 
[ cilli aut multum aut parum metamorphosi transformantur. Neque 
1 tamen aut Tradescantia discolor a Commelynaceis separari debet quod 
illius sepala colorata sunt, Commelynacearum vero viridia, aut Thy- 
sanotus a suis affinibus disjungi, quia ejus quarundam specierum con- 
> traria causa est. Neque Payerio (Organogr. p. 111) assentimur, ex eo 
quod exteriora qua-dam floris organa aut eodem aut diverso tempore 
5 
