LXVI 
proveniunt, colligenti haec organa aut petala aut sepala esse', quod si lice- 
ret statuere, eo perveniri posset, ut colligeretur, nunc calycem nunc co- 
rollam, quae hoc modo defmitm fuissent et denominatae, in aliis plan- 
tis adesse, deesse in aliis. Qui tepalorum verticillus in una quadam 
planta exterior est, et propter hanc ipsam causam forsan minus co- 
loratus (Pisonia), qui igitur calyci ceterarum plantarum maxime res- 
pondet, idem in affini forma (MirabiliJ, calyce circumdatus, corolhae et 
similis fit et prorsus respondet-, et quod in Mirabili calyx erat, idem 
in Allionia involucrum fit. Nobis persuasum est neque, quod Pisoniee 
simplex est perigonium, comprobari omnes Nyctagineas in Polygonea- 
rum evolutionis gradu constitisse, neque, quod Allioniee involucrum 
est, indicio esse. Mirabilem et calycem et corollam probe evolutas non 
habere. Contra, Nyctaginearum exemplo ostendi credimus, affines plan- 
tas alias simplicem perigonii coronam habere posse, alias calycem et 
corollam; idem organum, quod in altera planta involucri vice funga- 
tur, in altera verum calycem fieri posse; quod in altera pro calyce sit, 
in altera vera> corollee vice fungi posse. His convenienter fit, ut cre- 
damus, si Nyctaginearum altera flores habeat, quorum evolutio non 
ultra Polygonearum gradum evecta sit, alterius flores e contrario Con- 
volvulaceis ex. gr. confines esse, ut intra ipsam Nyctaginearum fami- 
liam a formis imperfectioribus ad perfectissimas ascenderis. In aliis 
plantis heec ascensio per multos gradus et alia via fieri potest; sed 
ut semper alias, sic hoc loco colligere non licet, quod fieri solet, id 
semper fieri. Nostra definitione constitui potest, ut, quee bractea plu- 
res flores includat, ea spatha sit (Triglochin, Polygonatum); neque 
tamen quidquam impedit nostra definitio, quin alio loco fScheuchze- 
ria, Convallaria) quse bractea illi respondeat, unum florem includat, 
ut ex nostris definitionibus vulgaris bractea habenda sit. Atque quemad- 
modum quee in altera planta spatha est, in altera bractea fieri potest, sic 
quod in hac involucrum est, in illa catyx fieri potest. Neque enim usquam 
lege praescripsit Natura aut ut omnia aut xit certa quaedam horum or- 
ganorum invenirentur; illa tantum nobis ostendit stamina et pistilla 
aut nuda, aut pluribus paucioribusve organorum coronis cincta, quae, 
metamorphosi aut magis transformatae aut minus, varias habent for- 
mas et colores. Solent quidem duaj tantum coronae esse (calyx et 
corolla), neque tamen hoc obstat, quominus plures interdum invenian- 
tur (Papaveraceae, Berberideae); exterior plerumque viridis est et a 
folio vulgaris formae minus discrepat (Rosa); interdum vero est colo- 
ratus (Fumariaceae, Cruciferre, Raniinculaceae, Liliaceae). Eadem axis 
pars, quae plerumque evolvi non solet, interdum intra florum excre- 
scit (Myosurus, Potentilla); axis contractione fit, ut floris partes in 
verticillos conveniant, neque tamen est, quod credamus hoc semper fi- 
eri (Nymphaeaceae); si natura fit, ut plerumque introrsus vehementius 
contrahatur axis, eamque ob causam petala saepius una provenire vi- 
deantur, tamen haec res nihil impedit, ne unquam diversis momentis 
prodeant (Raiiunculaceae, Fumariaceae etc.); Si eadem causa fit, ut ex- 
