LXXI 
lorum) convenientiam, probabile videtur. Rursus si Oxalidearum car- 
pella ex adversum petala collocata esse, ante sepalum autem, quod 
unum evolutum est Leguminosarum carpellum, certe hoc argumento 
quispiam uti potuerit, quo probet has familias affines non esse. Si 
tamen memineris, in Leguminosis interiorem staminum verticillum ex 
adversum petala collocatum esse, rursus carpelli unius collocationi ea 
causa esse videbitur, ut lioc modo alternationi partium satisfaciatur. 
V Ergo ad id reduci videtur dissimilitudo, quod, quse stamina priora for- 
( mata sunt, ea in Oxalideis interiora manent, in Leguminosis autem 
i exteriora. Hujus autem dissimilitudinis eam causam esse probabile est, 
I quod centrifugali quadam evolutione ea. pars tori, ex qua proveniunt 
t stamina typice interiora, extrorsum deflectitur in Oxalideis, interior 
vero manet in Leguminosis, quam diversitatem ejusdem typi plantis 
0 propinquis aliquando communem esse, jam supra docuimus. 
! Si videmus anthodium Mori, Dorstenise, Fici longe vario habitu 
I esse, prout receptaculi forma aut conica est aut plana aut concava- 
( si tepala et stamina insertionem habent diversam in Mesembryanthe- 
mo et Cacto, prout tori ea pars, cui intexta sunt, aut magis convexa 
I est aut concava magis-, si in Potentillis et Rosis alia est carpellorum 
I insertio prout ea, cui insident, disci pars conica est aut urceolata^ si 
f hse, qua; ex axis evolutione diversa nascuntur, dissimilitudines in for- 
II mis affinibus inveniuntur, num subsimiles placentationis diversitates, 
( natse ex varia ejus axis partis evolutione, quse intra carpellorum ver- 
ticillum sedem habet, num ha; plus aliquid significare existimandae 
sunt, num videntur ab his characteres duci posse, quibus distinguan- 
tur quse iis differant forma?, componantur quse congruant? Id cur du- 
bitemus, tanto plus causae esse videtur, quod nonnullarum plantarum, 
quse quin proxime inter se affines sint, non videtur dubitari posse, 
aliarum alia placentatio est. Sic Luzulae, Tamaricis, Dionese placenta 
basalis est. Junci, Myricarise, Droserse parietalis; sic in variis Cistineis, 
Droseraceis, Hypericineis, cet., omnes a parietali ad centralem placen- 
tationem transitus gradus cernuntur. Denique si ea, quse ex. gr. de 
. Mesembryanthemorum placentatione observavit Payer, non solum reve- 
ra ostenderunt, quomodo ex altera forma nascatur altera, sed etiam se- 
qui licere, quomodo per medios gradus in extremos extremi quasi 
transire possint; nonne est, quod nostro jure statuamus, placentationis 
I quoque varietatibus, si non evolutionis gradus, attamen characteres 
indicari, qui in typis longe diversis et cogitari et inveniri possint? 
Quod si ita est, talis classis, ‘ qualis est Endlicheri illa Parietalium, 
naturalis haberi non potest; non magis, quam credimus, placenta cen- 
trali libera ullam earum alioquin dissimilium plantarum affinitatem 
I significari, quae Petalantharum classe comprehenduntur. Quod hic nova 
"I quaedam accedit convenientia, in situ staminum, est quidem ea res, quae 
facilius in errorem inducere possit, sed quae hoc loco non firmius argu- 
’j mentum affinitatis considerandum sit, quam in Primulaceis et Portula- 
t 
