LXXIV 
visum est Systematicis commemorare, utrum pendula esset an erecta 
gemmula. Quos itaque fugit posse fieri utrnmque variis modis. Nam 
gemmula pendula raphen aut placenta; adversam aut aversam habere 
potest, gemmula horizontalis aut raphen superam aut inferam, etc. • 
et pendent hac in re diversitates ex modo, quo sub evolutione gem- 
mulee aut deorsum aut sursum incurvationem perficiant. Quod si ne- 
gare non licet, foecundationis actum in vita plantarum non minimi 
momenti esse, si apparet, quas incurvationes conficiat gemmula, has 
omnes eo spectare, ut micropyle et punctum impregnationis magis ex 
propinquo contingant telam conductricem sive eum locum, unde pol- 
linis fila foecundantia in ovarii cavitatem exeunt, jam hinc sequi 
necesse est, non nihil interesse, quomodo hsec inflexio a gemmu- 
la peragatur, utrum, peracta inflexione, micropjden exadversum os- 
tium styli sitam habeat an contra fiat. Quod si. re ssepe multum- 
que examinata, videor mihi statuere posse, in eadem naturali fa- 
milia evolutionem aut hoc modo aut illo constanter fieri, nescio an 
mihi concedi oporteat sumenti, qui ex hac diversitate ducuntur cha- 
racteres, iis in affinitatibus dijudicandis haud parvam vim tribui debere. 
Atque, ut rem diligentius examinemus, si in Ilice et Phyllantho 
gemmuhe evolutionem considero, apparet, hanc modo omnino contrario 
fieri. Nam in utraque ex placenta centrali et libera dependet gem- 
mula-, ejusdem vero dum evolvitur apex in Phyllantho extrorsum et 
sursum conficit arcum, in Ilice deorsum et introrsum-, ex quo fit ut 
raphe in Phyllantlio interiori lateri gemmulse adhaereat, in Ilice exteri- 
ori. Rhamni et Ampclopsidis ex basali placenta adscendunt gemmulae 
et incurvatione peracta utriusque micropyle deorsum dirigitur atque 
radicula infera est-, sed evolutio gemmulae contraria est. Nam in 
Rhamno apex gemmulae introrsum arcum describit, in Ampelopside 
extrorsus. Itaque raphe Rhamni exterius latus gemmulae tenet, inte- 
rius Ampelopsidis. Et Cruciferarum et Papaveraccarum sunt, quarum 
gemmula' horizontales-, ea-dem vero, dum evolvuntur, in Glaucio deor- 
sum in Cheirantho sursum flectuntur-, ex quo fit ut Glaucii raphe supe- 
ra, Cheiranthi infera sit. Revera ejusdem generis inflexio cernitur 
Csursum et introrsum, si gemmula horizontalis cogitatur) in Ph}dlan- 
tho, Rliamno, Cruciferis, qua efficitur, ut filis pollinis nihil obstet impe- 
dimenti quominus ostium micropjdes contingant. Cujus generis gem- 
mulis nomen indidi epitroparum. Rursus in Ilice, Ampelopside, Glau- 
cio gemmula', dum fit evolutio, quasi ab ostio canalis styli avertuntur, et 
micropyle, quamvis peracta inflexione ad illum propius accedat, prcecipue 
in gemmula pendula, cujus in sinum, qui est inter funiculum et placen- 
tam, quasi irrepat, tamen funiculo interjecto a recta via filorum pollinis 
separata est. Atque hujus generis gemmulam apotropam nominavimus. 
Satis constat in eadem familia (Ranunculaceis, cet.), quin etiam 
in eodem genere (Evonymi) gemmulas modo pendulas, modo adscen- 
dentes inveniri-, quod si fit, tamen eodem modo peragitur evolutio: 
Evonymi species apotropam gemmulam habent, sive illa adscendens 
