, LXXV 
est, sive pendula’, ex qxio fit ut in interiori adscendentis gemmulae 
latere raphe sita sit, in exteriori vero pendulcE. 
Hinc cernitur errasse R. Brownium, quum eam legem sibi videre- 
tur invenisse, ut semper in interiore et placentae adversa parte gem- 
mulae sita esset raplie. Atque jamdudum animadversum est, exceptio- 
nes habere eam legem (vid. Bennet in Horsjield Pl. lav. Rar p. Vil; 
A. Cray in Gen. FI. Bor. Americ. sub Ranunculaceis et Rkamneis;- 
Schleid. Beitr. p. 16 — 18). Quas cum viderent, variis modis rem expli- 
care studuerunt. Planchon, quum animadvertisset in quibusdam Och- 
naceis raphen a placenta aversam esse, ejus rei causam in gemmulae 
resupinatione posuit. Quo facto legem iis, quae viderentur esse, ex- 
ceptionibus liberatam putavit. Sed apparet, si duarum plantarum, 
quarum utraque gemmulam pendulam habet, in diversis lateribus gem- 
mulae raphe sita est, hac re evolutionis quandam discrepantiam signi- 
ficari, quae qualis sit, nullo resupinationis commento explanetur; nisi 
quis ita sibi rem expedisse videtur, ut statuat, aliis gemmulis propri- 
um et quasi typicum esse quod adscendentes sint et raphen intus ha- 
beant, aliis quod pendulae sint, raphe in his quoque interiore; sed u- 
trumque genus ita saepe modificari ut illae adscendentes pendulae fiant, 
pendulae adscendentes. Quorum utrumvis statuas, duos et inter se 
dissimiles typos habeas. 
Si in ovarii loculo gemmulae numerosae sunt, in diversis plantis 
modo omnes epitropae suiit (Asclepiadeae, Cruciferae, Leguminosae, Oxa- 
lideac), modo apotropae omnes (Lcntibulariae, Papaveraceae, Oenothe- 
reaej’, modo, id quod saepissime fit (Solanaceae, HelleboreaQ, aliae, nem- 
pe quae in placenta superiores sunt, epitropae, aliae, quae in placenta infe- 
riores sunt, apotropae, ita ut simul dextrae a sinistris aversae sint. Ne quis 
tamen sibi persuaserit, has conversiones temere et nullo ordine fieri ; 
nam legis constantissimae vinculis tenentur omnes. Potest haec lex ita 
fere concipi, ut unaqua’que gemmula a polo quodam placentae aversa sit. 
Atque hujus quidem generis gemmulas heterotropas appellavimus. 
Fuit haec, ut putarem, gemmularum dispositio heterotropa aut in- 
cautius observata, aut tantum in fructu — abortientium gemmularum 
sedibus mutatis mutato — cognita, qua' observatorem illum subtilissimum 
L. Cl. Richard induceret ut statueret, embryi ad ovarium positionem in 
re systematica nullius momenti esse. Quod si ii, apud quos nonnum- 
qaiam legitur, recentiores S5'stematici, radiculam vagam idem significa- 
re volunt, sive gemmulas in quibusdam familiis nullum dispositionis 
ordinem servare, jure mihi videor contendere, ita eos in errore esse, 
si de situ, qualis in ovario est, loquatur. Potest fieri ut quia aut 
multae gemmula; dein abortiantur, aut perfecta- pro loci spatio situra com- 
mutaverint, dispositio seminum in fructu abnormis videatur et nulla 
lege vincta, neque vero in ovarium id cadit. 
A Richardio in contrarium discedens Brongniart (Enumer. des 
Genr. Introd. p. 10), micropyles ad pericarpium positionem majoris 
momenti esse quam ejusdem ad hilum relationem statuit, quod illius 
