LXXIX 
conjungeret, ea hujus esset structura, ut pistillum ab integumento 
gemmulae distinguere non liceret. Atque revera Gnetum ita compa- 
ratum mihi videtur. Huic non tantum puto esse pistillum, in verum sty- 
lum extractum, sed etiam perigonium proprium, licet sit urceolatum. 
Quia Chloranthi gemmula pendula est, hic nemini in mentem venire 
potest, quod pistillum est, id extimum habere gemmulae integumentum. 
Quod si gemmula fuisset basalis, quid in hujus flore et Gnetum inter- 
fuisset? Nec multo aliter evolvitur aut ex. gr. in Synantheris et Va- 
lerianeis id quod calyx dicitur, aut — cujus maxima est convenientia 
— Caricis perigonium. Qusecumque sit pars illa urceolata, disci cir- 
cumfusi ad instar inchoatur, et in membranam sensim producta, parti 
interiori novum induit integumentum. Nullus igitur est character, 
nulla proprietas, qua> per se, cujus generis sint hsec urceolata indu- 
menta, definiat. Nos ea ex situs ratione et proventus ordine distin- 
guimus. Neque in formis perfectioribus ullam difficultatem res habet, 
nbi vero flos ad summam simplicitatem reductus est, ubi nihil est in- 
dicii, quo intelligas, ea, qua- inveniantur indumenta, gemmulee integu- 
menta potius quam pistilla habenda esse, quo jure fit ut ibi ex forma 
I ea colligamus, quae et gemmul-<je eam functionem tribuant, quae nusquam 
alibi gemmulae sit (ut per se ipsa, nec juvante pistillo, pollen exci[)i- 
at), et eam formam (ex. gr. in Abiete, Gneto, Ephedra,) quam verae 
\ gemmulae, quod ego sciam, nusquam ostendant. 
Aliter quodammodo mihi quidem comparatus esse videtur saccu- 
lus embryonis, cujus proprius character ea functio est, quod intra se 
( embryon evolvit. Igitur quae in Coniferis cet. corpuscula dicuntur, ea 
j ego sacculos embryonis, existimo. Quod si exterius illud organum, 
quod voluerunt esse gemmula^ integumentum cum micropyle sua, ])i- 
stillum est cum suo styli canali, nucleus ita dictus axis sit pars su- 
prema necesse est, ut ei fere respondeat, quam in aliis plantis placen- 
tam centralem appellamus. In hac immersi evolvuntur sacculi embry- 
onis (corpuscula), postquam ea cellulosa, qua? principio fuit, resorpta 
alteri locum dedit, eodem fere modo, quo in gemmula aliarum planta- 
rum fit ut nuclei cellulosa; succedant transitoria' formationes, sacculum 
ipsum circumdantes (cujus generis nescio an nonnulla; sint, quee no- 
mine quartinae designaverit Mirbelius). Quod igitur Coniferis propri- 
um est, id in eo constare mihi videtur, quod sacculi embryonis non 
in gemmula propria et huic ipsi rei comparata evolvuntur, sed in ip- 
I sius axis parte suprema seu in ipsa placenta. Et eodem modo sunt 
in Viscaceis, in placenta quadam centrali demersi. In evolutionis 
gradu proxime superiori, in Loranthaceis, sacculos embryonis circum 
persistentem quendam placentae nucleum (”the nipple-shaped process” 
Griffith.) collocatos, cellulosae immersos, invenimus j fit dein ex Loran- 
thaceis ad Santalaceas et Aviceniam facilis quidam transitus, quum in 
his, quae in Loranthaceis fuit ipsius axis persistens pars, ea in verum 
placentam mutatur, quaeque fuit cellulosa informis, in qua erant de- 
mersi sacculi, ea in Santalaceis in certos et ambitu definitos lobos 
