LXXXl 
ad Cremeram perierunt, compararetur. Quamvis omnes ab eodem gen- 
tis auctore originem ducerent, nonne inter hos et illos Fabios plus 
interesse videretur, quam inter illos qui tunc eodem tempore vivebant, 
Fabios et Cornelios? Vitse colendse diversitas non posset duas illas 
atates longe alia quasi nota non signasse: nec, qui, quomodo res se 
haberet, nisi ex externa comparatione non cognosceret, dubitaret Fa- 
bios et Cornelios inter se affines potius existimare quam illis veris 
proavis hanc, quse nunc exstaret, Fabiorum progeniem. Eandem fere 
rationem inter primigenitas vegetabilium formas et eas, quse recenti- 
ori creationi originem debent, intercedere probabile est. Qiise inter 
illas primigenitas cernitur similitudo in no^a quadam, illius creationis 
forsan propria (habitu proprio, floribus imperfectis etc.), posita sit; nec 
inde sequitur, eas aspectu similes formas diversis typis in creatione 
posteriore non posse repra'sentari. Quemadmodum primi Fabii, sic 
forsan primigenitse plantas tum forsan affines existimari potuerunt, 
quum nulleedum alife gentes in terra exstabant; quemadmodum autem 
post aetatum seriem quandam gentes magis magisque quasi divergunt 
interitque, qua; ante fuit, affinitas, sic in plantis recentiorum creatio- 
num insignior est typorum diversitas et affinitas videatur nulla inter 
eas perfectiores hodiernas formas, quae quasi recta descendunt a pri- 
migenitis illis, quarum summa visa fuit similitudo et affinitas certa. 
C. Aualo^iii llnibr^i. 
Quod omnibus probari video, diversam Monocotylearum et Di- 
cotylearum embryi formam duos et dissimiles j)lantarum typos sig- 
nificare, id quaeritur num recte omnino statuatur. Deinde, num alia; 
sint in embryo formando varietates? Qua- si sunt, num iis dissimi- 
lis organisationis ratio an evolutionis major aut minor perfectio sig- 
nificetur. 
Quae de embryi formatione recentiores (Sclileiden, Hofmeister, cet.) 
observarunt, iis satis constat, embrj^on ex primario quodam et homo- 
geneo celluloso contextu (proembryo) proficisci, a quo paullatim dis- 
jungitur, quum quo magis, qua in ipsum embryon evolvitur pars, ea 
procedente evolutione augetur, minor conspiciatur altera, qua non ul- 
tra procedit evolutione. Atque embryi et proembryi dissimilitudo, quem- 
admodum in aliis plantis maxime insignis est, sic in aliis ad per- 
spiciendum difficilis est, ut forsitan dubitari possit, tales embryi for- 
ma, quales sunt Orchidearum et cet., utrum embiyi potius an proembryi 
vicibus fungi videantur. Utcunque vero sit lioc, ipsius embryi est 
(juidam evolutionis gradus, quum nulla dum pars quasi individuata 
est, quum nondum distincta sunt radix, caulis, folia. Quantum ex for- 
ma embryi, quod corpus constituit ovale et fere indivisum, judicari po- 
test, quaedam familia (Begoniacea, Lentibularia, Podostemea, Gesne- 
racea, cet.) sape embrya habere videntur, qua in hoc gradu constite- 
rint. Sed ex homogenea illa massa cellulari paullatim proveniunt co- 
tyledones, qua initio ex parvis quibusdam toris constant, inter sedis- 
ti 
