LXXXIII 
Verum in iis cxuociue Monocotyleis embryis, in quibus pars cotyle- 
donaris a radiculari quam maxime distincta videretur, bse partes vix 
iis dici possunt vicibus fungi, quee in Dicotyleis embrjds horum or- 
ganorum propriae sunt. Si igitur perfectissima etiam monocotylea em- 
brya eum evolutionis gradum proxime tenere videntur, qui in imper- 
fectioribus quibusdam Dicotyleis embryis cernitur, nonne verius est 
statuere, Monocotyledones potius eas formas ess6, quae propter im- 
perfectam embryi formationem in inferiori quodam gradu consti- 
terint, quam proprium quendam et Dicotyleis parallelum plantarum 
typum ? 
Hoc si recte statuatur, mirum videri non debeat, si in diversis se- 
riebus Jlonocotylearuni formas variis Dicotyleis analogas, si non vere 
aflines, reperire videamur; de quibus formis Monocotyleis ita forsan 
judicandum sit, ut sint imperfectiores quaedam formae earundem Dico- 
tylearum, quae in hoc inferiori evolutionis gradu embryi constiterint. 
Hanc ejus convenientiae, quai multis affinitas visa est, causam ponere 
ausus sum, quae est inter Aroideas Taccaceas et Aristolochieas, inter 
Hydrocharideas Cabombeas et Nymphaeaceas, etc. Neque haec senten- 
tia quidquam impedire videtur, quin existimemus, hanc inferiorem 
embryi formam esse propriam certarum familiarum (MonocotylearumJ, 
quae aliis quoque characteribus inter se affines videantur; harum vero 
ipsarum familiarum alias esse quae a Dicotyleis divergant, neque ad 
Dicotyleas transeant, alias autem quae ad Dicotyleas propius accedant 
et inter has suas formas perfectiores habeant. 
Sed sive Monocotyleam formarum seriem proprium quendam ty- 
pum existimes, sive quorundam Dicotyleorura typorum inferiorem 
quendam evolutionis gradum, errare mihi videtur, si quis statuit, quod- 
cumque embryon, quod thalloideam quandam offerat formam, id cum 
Monocotyleis affinitatem quandam significare. Si velis embryon mo- 
nocotyleum, quale est in formis perfectissimis — ex. gr. in Dios- 
coreis — proprium quendam et a Dicotyleis diversum typum ex- 
hibere, nescio an recte statuatur, utrumque typum nonnulla et di- 
versa evolutionis stadia habere; talia in typo Dicotyleo, Pena-ace-, 
as, Piperaceas, Myristiceas, Cruciferas exhibere; in Monocotyleo 
Pothon, Zosteram, Gramineas, Dioscoreas; fieri posse ut in utro- 
que typo etiam formee imperfectiores inveniantur, ut et Monocotylere 
sint et Dicotylea;, in quibus embryi vice fungatur proembryi qua;- 
dam formatio. Hoc modo intelligere mihi visus sum, eas embryi 
formas, quae in Orchideis, Burmanniaceis, Balanophoreis, Drosera- 
ceis, Pyrolaceis cet. inveniuntur, neque proprie Monocotyledoneas, 
neque Dicotyledoneas esse dicendas. Neque mihi quidem dubium 
videtur, quin' in tali re non ex embi-yi forma judicandum sit, utrum 
ea planta, cujus ejusmodi embryon sit, Monocotyleis an Dicotyleis affi- 
nis existimanda sit. 
6» 
