LXXXVI 
rea singulis fasciculis inest vasorum camLialium quasi nervus tenuis- 
simus, cujus ope vita, ut ita dicam, cambialis iutra fasciculum conti- 
nuatur. Atque haud scio an, quod in Aristolochieis, Menispermeis, etc. 
a cmteris Dicotyleis in structura caulis abludens invenerint, in eo ip- 
so constaret, quod incrementum suum debeant cambialibus vasis, quse 
singulis pertineant fasciculis. 
Stratum concentricum cambiale in omnibus et Monocotyleis et 
Dicotyleis, ni fallor, exsistit, quod partem interiorem medullarem axis 
ab exteriore zona corticali separat. In Monocotyleis plurimis hoc tan- 
tum in apice axis vigens et continuum, deorsum in lacinias disjunctas 
solvitur (Broinelia, Canna)-, in caulibus foliosis deorsum abit in stra- 
tum illud prosenchymatosum (Scitaininese), quod coronae nomine sup- j 
ra designavi; in rhizoniatibus carnosis nullo proprio strato deorsum 
continuatur, sed tantum zona designatur, in qua novm formantur par- 
tes. In hoc strato aut zona cambiali omnes novae formantur partes, et 
a vita cellularum cambialium omne pendet et in Monocotyleis et Di- i 
cotyleis incrementum. 
Vehementer, credo, erraret, si quis statueret, corona- cellulas, 
crassis parietibus instructas, quasi emortuas esse considerandas. Ut 
a proximis cellulis succus cambialis affluat, reviviscunt cellulae prosen- 
cliymatosae, resorbentur earum strata secundaria, et ipsae in cellulas 
cambitiles transmutantur, aut novas cellulas generaturas, aut ipsas in 
tracheas abituras. Ita fieri, argumento potissimum mihi est Aristolo-- 
cilia Sipho, cujus in ramo annptino stratum continuum prosench}nna- 
tosum medullam includit. In ramo vero bienni hoc stratum est in- 
ter fasciculos interruptum; et his locis inter cellulas j^rosenchymato- 
sas, crassis parietibus instructas, et carabiales omnes gradus interme- 
dios sequi licet. Neque aliter in coi’ona Monocotylearum fieri putarem ; 
cellulas majores novis subdivisas, et in fasciculum cellularum abeuntes, 
pluries videri credidi. 
Prout aut interiore aut exteriore latere coronse succi cambiales 
descendant, oriuntur introrsum fasciculi vasorum medullares et cellu- 
lae parenchymatosae medullae, extra coronam fasciculi lignei et radii 
medullares dicti. In Monocotyleis plurimis interiore latere corome fit 
incrementum, quam ob rem Monocotyleas endogeneas dicere liceret; 
in Aloe vero cellulae succo cambiali reviviscentes, ut ab apicali zona 
deorsum procedant, sensim ab interiore ad exterius coronae latus exe- 
unt, et fit lignum, quod exteriore latere coronae deponitur. Hoc sen- 
su Aloe exogeneum dicere liceret. In Dicotyleis est intermedia zona; 
cambialis regio, quae vitam cambialem continuo servat; librum separat 
et coronam, deinde et lignum exteriore coron-ae latere creat. 
Decursus arcuatus fasciculorum ab ipso strati cambialis extror- 
sum progressu pendet; sint nimirum x, x’, x” zonae cambiales, paulo 
infra apicem axis et intra peripheriam alia alio tempore sita;; zona cainbi- 
alis, quae semel fuit in x, ipsius continua novarum partium introrsum for- 
matione ad x’, x”, sensim pervenit. Fasciculus a, a’, a”, in a inchoatus. 
