21 
CoMMELYNACEJ! sunt Alismaceis, Mayaceis, Xyrideis etc. evolu- 
tione florum fere analogae, Flagellariaceis et Maranthaceis 
affinitate^^.proximae, transitumque inter utrasque parantes. 
(Tab.|ll. fig. 12 et 13.) 
Est, ni fallor, diu inter Botanicos divulgata opinio praecipuam inter 
Commelynaceas et Liliaceas differentiam in sepalis petalisque invicem di- 
I versis illarum esse quaerendam. Hanc ob rem quoque ad Commelynaceas 
I aut ad earum viciniam referre consueverunt familias hac nota convenientes. 
Quam parvi vero momenti sit revera haec nota, eluceat tum ex eo quod 
diversissimae Monocotyledoneanim familiae fAlismaceae, Ilydrocharideae, Sci- 
tamineae, Commelynaceae etc.) eandem exhibeant, tum ex ipsis Commely- 
naceis, inter quas Tradescantia discolor perigonium offert omnino corolli- 
, num, tum denique ex Liliaceis, quarum nonnulla genera (Thysanotus etc.) 
sepala et petala diversa offerunt. Texturam perigonii revera non ejus mo- 
menti crederem, ut ex ea affinitates dijudicantur, quamvis tlores eodem 
evolutionis stadio positos eadem convenire plerumque videmus. Re ita 
considerata me omnino fugit, quomodo Commelynaceas Xyrideis, Mayaceis, 
Juncaceis caeterisque comparare potuerint. 
Mihi inter Flagellarieas et Maranthaceas mediae videntur Commelyna- 
ceae. Sunt illis magis herbaceae, ideoque habitu aliquantulum diversae; fo- 
lia quam in his magis plerumt]ue phyllodinea. Culmi sunt pariter genicu- 
lati, et folia in culmo vaginantia, vagina aliquando ligula propria terminata 
(Dichorisandra). Folia ut in Gramineis et Scitamineis sub aestivatione con- 
voluta. Perianthium, cujus lacinia; interiores exterioribus in Flagellaria jam 
majores fuerunt, adhuc magis corollinum evadit in Commelynaceis; flores 
vero Flagellariae et nonnullarum Commelynacearum regulares dicti, in aliis 
ad symmetricam formam evidenter tendunt, petalo uno difformi stamini- 
busque pluribus paucioribusve castratis; qum symmetrica tendentia dein in 
Musaceis et Cannaceis ulterius multo procedit. Stamina sterilia in utra- 
que familia heteromori)ha, connectiva valde evoluta etc. Gemmulas diver- 
sas esse, si quis observatum vellet, monere lubet .Aroideas et Palmas, me ju- 
dice vicinas, easdem differentias offerre; si quo(iue verum est omnium Pha- 
nerogamarum gemmulas initio esse atropas, nunc vario modo sub evolu- 
tione inflecti, nunc atropas persistere, sequitur, ut putarem, atropiam potius 
organisationis inferioris esse indicium, quam affinitatis argumentum neces- 
sarie habeatur. Ut itaque intra Palmas et Aroideas omnes inter atropiam 
et anatropiam gradus percurrunt, ita in Graminearum serie gemmulas et 
atropas et anatropas exspectaremus; ut vero nec in his, quia in Acoro 
gemmulas atropas, in Sparganio vero anatropas offendimus, Sparganium 
.\coro perfectius habeamus, ita nec Commelynaceas, quia gemmularum evo- 
lutione imperfectiores, etiam alio respectu Flagellarieis inferiores conside- 
rare decet. Forma gemmul® ea est, ut, nisi atropa, amphitropam potius 
(]uam anatropam fore exspectaremus ; conformatio cieterum peculiaris gem- 
mulm, regione chalazae maxime evoluta, integumentis propriis operculo 
seminis, ni fallor, respondentibus, Maranthaceas refert; embryo trochlearis 
