24 
Smilace^e sunt evolutione florum Palmis aut Xerotideis fere ana- 
logae, Pothoaceis forsan formam proxime collateralem aut 
paulo superiorem constituentes. 
De affinitate Smilacearum et Asparagearum cum Liliaceis hodie vix 
dissentiunt Systematici ; quaerunt tantum utrum ordines sui juris, an tribus 
ejusdem habeant. Nec facile dicitur quibus characteribus, praeter hab- 
itum, distinguantur; nisi genera capsulis instructa, baccatis nonnullis ut pu- 
tarem proxime vicinia, e consortio earum relegantur. Nec de limitibus 
Smilacearum quoad Asparageas, Convallarieas et quas caeteras adoptarunt 
familias vicinas, adhuc consentiunt; recta revera et nulla fere interruptione 
his continuantur. Smilacearum familia hoc loco sensu fere Lindleyano, ad- 
jecto praecipue Rusco, intellecta, non ut diversitatem a sequentibus et proxi- 
me vicinis, sed ut evolutionem diversarum serierum, et analogiam cum 
Spadicifloreis facilius indicarem, sejiarata fuit. 
Totam revera Smilacearum plantam circumspicienti mihi, plurima pro- 
ximitatem cum Aroideis suadere adparueruut. Caules scandentes, inter 
Monocotyledoneas rari, in Aroideis nonnullis reveniunt. Forma foliorum et 
nervatio eadem; ipsa textura coriacea in nonnullis. Ita Poth. scandens 
fere totum habitum Smilacearum refert. (Juod est spadix, spatha inclusus, 
in .Aroideis, Iit in Rusco, Roxburgia* speciebus aliisque pedunculus folio ad- 
natus; in aliis folium liberatur, spadice flores plures ebracteatos gerente 
(Polygonatum), aut singulos et ita normam plantarum superiorum offerente; 
ipsae umbellae sic dictae Smilacis sunt quasi flores pedicellati in spadice, at 
bracteati, ut etiam accidit in iis, quas veras spadicifloras agnoscunt (Oron- 
tium). Flores in inferioribus diclines, sunt in superioribus hermaphroditi; 
illi evolutione quoque perigonii Pothoaceis parum perfectiores, horum non- 
nulli Taceam, quam Aroideam superiorem multi agnoscere videntur, omnino 
referunt. Spathae Taccae in bracteis Paridis evidentissimam habent analogi- 
am; ita stamina Taccae, Roxburghiae, Paridis ad eundem typum confecta 
videntur. Germen nunc placentatione basali (Roxburghia), nunc parietes 
scandente (Philesiaceae), nunc axili gemmulis pendulis (Smilaceae), in diversis 
Aroidearum sectionibus quoque adest. Gemmulae et in Smilacearum et in 
Aroidearum serie saepius atropae manent. Fructus denique baccati utriusque. 
Nomine Dictyogenearum Smilaceae, Parideae etc. ab Asparageis a Lind- 
ley separatae fuerunt. Rationes distinctionis in habitu foliorum et florum, 
nec non in structura anatomica rhizomatis quaerit. Vitia hujus dispositio- 
nis jam exhibuit J. D. llooker, Callixeuem et Drymophilam, quae inter Li- 
liaceas retinuit Liudley, ut genera Liliaceas et Smilaceas nectentia consi- 
derans. In ultima tamen editione operis classem Dictyogenearum retinuit 
auctor, quaerens tantum si genera illa a Hookero indicata ad eandem clas- 
sem essent transferenda. Quin immo propensus videtur Aristolochiam, li- 
cet Dicotyledoneam, ad Dictyogeneas referre. Hoc modo ad dispositionem 
Linnaeanam fere rediit ille, qui iteratis vicibus contra Linnaeum acerbius 
invectus est! — Non is sum qui notas a habitu ductas vilifacerem ; hoc 
tamen moneam, me non ejusmodi videre in habitu differentiam inter Her- 
