59 
riebus formae analog® aspectum offerunt et characteres eosdem, licet nulla 
revera affinitate nectantur. 
Callitrichieas, quas Halorageis proximas nonnulli judicant, ob gemmu- 
las epitropas, quoque remotas censeo. 
Adnotanda mihi videntur in structura Haloragearum tum germinis cum 
calyce minus arcta conjunctio, quod et ex floribus masculis fere hypogynis 
' Myriophylli, et ob limites inter strata calycis (?) et germinis propii, in floribus 
germine infero instructis admodum perceptibiles, indicatum crederem; tum 
carpellorum numerus minus constans, unicum in Hippuride, 2 aliquando 
tantum in Myriophyllo, nunc 5 evoluta, in Cercodia nunc 3; tum carpella 
cum sepalis alternantia, ut in vicinibus familiis quoque norma est; tum 
denique staminum filamenta elongata antheris saepe oscillantibus; quae 
omnia ad affinitates Haloragearum demonstrandas contribuenda censeo. 
Oe.nothere^ sunt Halorageis evolutione Horis perfectiores, ple- 
rumque plurigemmulatse, seminibus omnino exalbuminosis di- 
versae. (Tab. VI. lig. 4-7.) 
Oenothereas Halorageis proximas esse, raro consensu judicant Sy- 
stematici; nec ut videtur immerito. Superiore florum decore et sexuum con- 
stantiore intra eundem florem receptione sunt perfectiores. Albuminis copia 
in nonnullis Halorageis exigua, in Oenothereis omnino nulla dicitur. Lo- 
culi germinis sunt petalis pariter antepositi et gemmulae apotropae; sunt 
nempe in Gaura pendulae, raphe exteriore latere decurrente, micropyle sub 
sinu funiculi recepta. In generibus, quorum gemmulae erectiusculae (Epi- 
lobium, Clarkia, Circaea) raphe interiore latere adscendit et micropyle fit in- 
fera deorsa; in generibus, quorum gemmulae horizontales, nunc (Jussieua) 
j)ari modo raphe supera manet, nunc (Oenothera, Fuchsia) dextrorsum et 
sinistrorsum sub evolutione apotropa flectuntur, et ita heterotropae adpa- 
rent. Hac directione gemmularum a Philadelpheis, quibus genera nonnulla, 
qualia Fuchsia, habitu non parum adproximantur, recedunt. Chalaza in 
Epilobio fasciculo pilorum ornata, et raphe in alam extensa Montiniae, ten- 
dentiam indicant, quam in ordinibus forsan non longe remotis Lythrariea- 
rum etc. magis constantem vidimus. In Oenothereis inflorescentia fascicu- 
, lato-racemosa Cruciferarum ; etiam in topographia floris cum his non ob- 
scura analogia; attamen affinitas certe nulla. Ut multa alia exempla ita 
docent, quanta aspectus similitudine unius vel alterius partis familiae diver- 
sissimae aliquando adproximantur. 
Balsaminea: sunt forsan Oenothereae germine supero floribus(iue 
symmelricis instructae. (Tab. V. lig. 16-17.) 
De affinitatibus Balsaminearum vetus e.st litigium Systematicorum. 
Linnaeus Corydalibus suis Impatientem sine haesitatione adjecit. Eandem 
j de affinitate opinionem habuit Adanson. Jussieuus, contra. Geraniis affi- 
I nem judicavit una cum Oxalidc, diversorum Ordinum tamen pignora in his 
