64 
transitus haud difhcilis. In Asaro canadensi petala tria vidi, cum lobis ca- 
lycinis alterna, elongato-squamaeformia, quae cum petalis Lardizabalearum 
comparare liceret. Stamina e.xtrorsa, et connectiva in acumen producta 
-Asari cum illis Lardizabalearum mire conveniunt. Differentias vero germi- 
nis, placentationem eximie parietalem et praecipue gemmulas minutas atque 
perigonii partes liberas caducas I.ardizabalearum, quibus cum suis affinibus 
tantopere conveniant, perpendenti mihi similitudines allatae potius series 
vicinas quam membra ejusdem indicare adparuerunt. 
Minus adhuc cum Nepentheis affines censeo. Gemmulae et semina 
Nepentbis numerossima, testa sua relaxata tenuissime membranacea in- 
structa, a seminibus Aristolochiearum magnis, testa dura coriacea indutis, 
nimium revera recedunt, quam ut affinitatem proximam has inter plantas, 
utut Horum structura et habitu convenientes, agnoscerem, tjuod quidem 
quoque de Meuispermeis valet, gemmulis paucis epitropis praeter alias no- 
tas diversis. 
Aristolochieae Sterculiaceis quoque comparandae. His revera facile 
viderentur formam scandentem constituere, quasi Lianae sic dictae in aliis 
familiis formis earum arborescentihus. Folia conformia et defectus stipula- 
rum in utra(]ue familia. Similitudo floris ex gr. Asari et Courteniae sum- 
ma : utriusque video calycem valvatum, extus virentem, intus purpureum 
pilis obsitum, inferne ultra medium gamosepalum lobis triangularibus. Pe- 
tala in utraque familia plerumque nulla; ubi in Sterculiaceis adsunt, ex. gr. 
in Helictere, ad formam tendunt, quam Byttneriaceis characteristicam judi- 
carunt nonnulli. Organa, quae supra in As. canadensi descripsi, filiformia, 
ab hoc typo forsan non omnino aliena; et in familiis quibusdam, quas ab 
Asarineis nec longe remotas judico, proveniunt petala, quae ejusdem typi 
\identur modificationes. Ex ovario infero Asari, ad ovarium semisuperum 
Heterotropae, indeque ad ovarium superum at sessile Courteniae, et deni- 
que ad ovarium longe stipitatum, quod in Sterculiaceis plurimis obvenit, 
ita sensim fit transitus ut de differentia quadam vix est dicendum. Quin 
immo, si descriptionem a Griftiths datam Asiphoniae rite intellexerim, etiam 
inter ipsas Aristolochieas germen stipitatum obvenire videtur. Idem de 
Brugmansia et Haftlesia valere, ex observationibus Brownii colligere licet. 
Stamina vidi infra pistillum Courteniae et eidem adpressa loculisque extror- 
sis, exacte ut in Aristolochieis norma est. Stamina caeterum invicem libe- 
ra, aut cum columna coalita, definita aut indefinita, sessilia aut filamento 
subtensa, in utraque familia habemus. Forma exterior pistilli stigmatisque 
in Sterculiaceis et Aristolochieis sat convenit; carpella vero invicem subli- 
bera Sterculiacearum ; in Aristolochieis, forsan ob spatium germinis inferi 
minus, arctius conjuncta coalescunt, demum vero etiam in his septicide 
separata. Gemmulas Asari et Courteniae. parum ditersas, utrasque hetero- 
tropas vidi. Capsulae denicfue utriusque familiae perquam similes. Embryo 
in Aristolochieis [jlerumque minus forsan evolutus, at in diversis generibus 
immo speciebus hoc mire variat, (piod quoque de Sterculiaceis valere «vi- 
detur. Testa admodum firma coriacea omnibus communis adj)aret. Stro- 
])hiola ])eculiaris indolis Asari; simile quid in Cheirostemone pingunt. Utrum 
