65 
in aliis adsit, parum constat. Raphen elevatam iii Aristolochia infra de- 
scripsi; gemmulam Helicteris in regione chalazae pari modo cri.statam ob- 
servavi; utrum vero haec crista in semine ulterius evoluta sit, an minus 
conspicua, mihi non liquet, .\lbumen plerumque copiosum, nunc in Ster- 
culiaceis deficere dicunt. 
Numerum partium floralium quod attinet, hoc minoris momenti puto. 
In Thottea enim cum perigonio 3mero ovarium 41oculare conjungitur, et 
1 Rafflesia, si quidem haec Aristolochieis proxima jure ponitur, nec numerum 
quinarium partium ab Aristolochieis alienum demonstrare videtur. 
In structura Aristolochiearum quaedam exhibenda volui. In Asaro 
' canadensi cum 3 perianthii lobis alternas vidi squamas 3 fere filiformes, a 
fundo floris intra sepala exeuntes, quas petala puto, et florem itaque se- 
palis tribus petalisque 3 constitutum. Si sepala interne observantur, ex 
dispositione pilorum et colore sepalum quodque loco duorum esse, facile 
liceret suspicari. Florem itaque sepalis 6, gemiuatim conjunctis, petalis ti, 
quorum 3 non evoluta, staminibus longioribus fi ante sepala, brevioribus- 
que fi ante petala, carpellis denique fi, quas ex positione stigmatum loculis 
antepositorum, petalis quocpie anteposita forent, fingere liceret. — Gem- 
mulas in Aristolochia observavi adscendentes, raphe interiore latere adscen- 
dente ibique in strophiolam saepe permagnam expansa, quae in fructu deni- 
que a proprio corpore seminis solvitur. Nisi origine cognita, haec pro dia- 
phragmate quodam transversali, inter semen quodque ol)veniente, incautus 
forsan haberes. — In Asaro gemmulae sunt heterotropae, raphe minus pro- 
ducta; in Thottea easdem pendulas raphe exteriore latere descendente pin- 
xit Griffith. 
iloRN.scffUCHiliit: sunt Aristolochiea3 corolluta.’, pistillis invicem li- 
beris superiscjue instructiE. 
Hornschuchia Neesii, ex quo primum descripta, planta admodum du- 
biae affinitatis habita et usque ad nostra tempora diversissimis ordinibus 
adscripta fuit. .A Neesio ipso nunc Sapoteis, nunc Ebenaceis, denique Sa- 
pindaceis relatum genus, in enumerationibus Systematicorum, prout hoc 
aut illo tempore edita fuerint, iisdem ordinibus quoque adscitum obvenit. 
In Generibus plautarum Endlicheri ad calcem ordinis Ebenacearum rela- 
tum, in Flora Brasiliensi novo examini subjectum fuit, holieque ab ipso Gei. 
plantarum Brasiliensium illustratore Lardizabalearum cives declaratur. Mei 
haec planta magni interest; demonstrat, ut putarem cum multis aliis exem- 
plis, quantum irriti sint limites a Systematicis olim ducti inter ordines ape- 
talos petalisque instructos, inter ordines germine infero et germine supero, 
inter ordines fructu apocarpico et syncarpico instructos. Unumquemtjue 
typum per eosdem aut diversos gradus ab inferioribus ad perfectiores for- 
I mas perductum exspectare licet; naturam in suis productionibus nusquam 
\inculis ligatam vidimus; et nostrum est in dispositionibus nostris syste- 
maticis pressis pedibus naturam sequi, quousque in diversa tendit. 
I Hornschuchiam esse ejusmodi formam superiorem Aristolochiearum, 
vix dubium mihi videtur. IIoc non minimum suadet, quod flores in ra- 
