75 
vicem separare auderem. Autheras extrorsas in familiis omnibus vicinis 
frequenter obvenire, satis constat. 
Gemmulas vidi in Nandineis et Papaveraceis apotropas, in Podophyllo 
et Diphylleia ut in Hellel)oreis heterotropas. Arillum in Jeffersonia obve- 
nire docuit Brown, et arillos carnosos totum interiorem fructum Podo- 
phylli occupare, Auctorem habemus A. Cray. Equidem in Diphylleia mem- 
branam exteriorem pone funiculum in auriculas productam vidi; si ex hac 
de natura arilli suspicionem proferre liceret, arillum lacerum Podophyllea- 
rum integumentum exterius, amplius evolutum et forsan relaxatum, cre- 
didissem. At fructum nusquam observare mihi contigit, ita ut de vera na- 
tura arilli dicere est praematurum. Placentam in Diphylleia fere basalem, 
imm tamen parieti adnatam et gemmulas plerumque 2 sustinentem; in Po- 
dophyllo magis elevatam et parietalem, gemmulas multiplici serie supra 
faciem placentae dispositas gerentem observavi. 
Fructus baccati Podophyllearum Actaeaceas revocare forsan censean- 
tur. Habitu quoque adproximari videntur. At arillum in Ranunculaceis 
observatum fuisse ignoro. 
Structuram caulis peculiarem in Podophyllo et Diphylleia cxisterejam 
a R. Brown (Congo p. 442) indicatum video. Equidem structuram cau- 
lis harum omnino Monocotyledoneam observavi; fasciculos nempe vasorum 
omnes medullares et sparsos, singulos vero strato prosenchymatoso am- 
biente, vasisque cambialibus extrorsum, et spiralibus introrsum dispositis, 
constitutos. Diphylleia strato corticis aliquantulum magis evoluto tantum a 
Podophyllo distat. Monocotyledonea hac caulis structura Podophylle® ad 
Nymphaeaceas tendere forsan videantur. Mihi ulterius argumentum adpa- 
ret, Monocotyledoneas et Dicotyledoneas minus typica quadam differentia 
distare, quam perfectione qua eundem typum referant. 
SAUR.\CENiACE.fi sunt forsaii PoclophjIlesD perfectiores, carpellis 
pluril)us evolutis in pistillum unicum coalitis, lloribusque in 
typum pentamerum abeuntibus. 
De affinitatibus Sarraceniearum nondum consentiunt Systematici. Lin- 
nreus Papaveraceis, quibus etiam Podophyllum retulit, pertinere suspicatus 
est. ,4nt. L. de Jussieu inter plantas incertae sedis enumeravit; ita quoque 
Bartling. Adansonius inter Ranunculaceas, prope Nigellam, inseruit. In Pro- 
dromo Candolleano frustra Sarraceniam quaesivi. Turpin et Endlicher Nym- 
phaeaceis adproximarunt. Lindley et Adr. de Jussieu Papaveraceis affinem 
ducunt; locum in Systemate valde dubium considerat Ad. Brongniart. .\b 
antecedentibus maxime dissentit Planchon, qui Sarraceuiaceas Pyrolaceis 
proximas demonstrare conatus est; et hujus opinionem amplecti pro- 
pensi videntur Schnitzlein et Torrey, licet hic expresse adjecit se eandem 
nullo modo certam considerare. Nec de affinitate certior videtur A. Gray, 
si ex Gen. FI. Bor. Am. judicare liceat. 
Plantam vivam florentem examinare mihi nondum contigit. Si ex iis, 
quae de familia comperi, judicare fas est, opinionem a Linnaeo prolatam 
adoptare vix dubitarem. Revera inter Podophyllum et Sarraceniam vix 
