76 
majorem video differentiam quam inter Helleborum et Nigellam. Verticilli 
tlorales numero indefiniti, partibus singulorum definitis, in diversis generi- 
bus vero diversis, Sarraceniaceas in vicinia Papaveracearum et Ranuncula- 
cearum esse disponendas evidenter suadent. Petalorum forma ad sacca- 
tam tendens, stamina indefinita, antherae et pollinis forma magis Ranuncu- 
laceas quam Pyrolaceas indicant. Stylus umbraculiformiter dilatatus angu- 
lis stigmatosis Sarraceniae, in stylo apice lamelloso, inter lamellas stigma- 
toso, Podophylleanim proximam analogiam sibi vindicat. Carpella in Py- 
rolaceis petalis anteposita sunt; et ita eadem in Darlingtonia pinxit Torrey, 
nulla tamen hujus dispositionis in textu mentione facta. A. Cray contra 
de Sarracenia, quam vivam vidisse assumere liceat, expresse dixit carpella 
sepalis anteposita esse; si recte ab utroque observatum, dispositio in ge- 
neribus affinibus diversa potius vicinas indicat Ranunculaceas, quibus hoc 
respectu majorem ut ita dicam licentiam tribuere fas est. Quaenam in dis- 
positione gemmularum et seminum fructusque structura inesset differentia 
inter Sarraceniaceas et Ranunculaceas, quales ex gr. Nigellam, me omnino 
fugit. Quam enim in his parum referat seminum per 2 aut plures series 
dispositio Papaveraceai vicinfe evidentissime docent. Testam relaxatam 
lleliamphorae quod attinet, quod a Torrey in favorem affinitatis cum Py- 
rolaceis allatum video, observare lubet simile quid in arillo Podophyllea- 
rum forsan obvenire; natura autem istius membranae relaxatae omnino ig- 
nota, hodie nullum de affinitate judicium ea vellem fundatum. Si denique 
habitum et praecipue folia ascidiiformia respiciamus, mihi videtur eviden- 
tissimum haec petiolis dilatatis, seu si mavis stipulis cum petiolo junctis, 
constare, quibus lamina propria folii sub forma operculi adnata est. Inter 
Pyrolaceas ipsas nihil analogum novi; inter Helleboreas vero et stipulae 
llellebori foetidi (bracteae) et praecipue folia Calthae Dioneaefoliae ita evi- 
dentissime ad eundem typum tendunt, ut fere hanc ob rationem affinitatem 
cum Rauunculaceis demonstratam crederem. 
Ex iis itaque, quae de Sarraceniaceis comperi, concludere audeo eas- 
dem esse in vicinia Ranunculacearum disponendas; utrum vero ob stylum 
saepe dilatatum, et ob testam aliquando relaxatam Podophylleis, an ob ha- 
bitum, formam foliorum et numerum pentamerum verticillorum interiorum 
Nigellaceis potissimum accedere censeantur, mihi omnino duhium est. In- 
terea Podophylleis proximas posui. 
IIellebore^ sunt Podophylleis proxime collaterales, carpellis plu- 
ribus distinctis et arilii defectu potissimum diversae. 
NioELLACE.f: sunt llelleboreis, quod Sarraceniace® Podophylleis. 
Nigellaceas cum llelleboreis affinitatis vinculis arctissime conjunctas 
esse, satis liquet. Distinctas posui ut analogiam cum caeterig eo eviden- 
tiorem exhiberem. Papaveraceae a Nandineis vix aliter differunt ac Nigel- 
laceae a Helleboreis. Nigella est praeterea llelleborearum forma suprema 
in typum pentamerum Dicotyledonearum perducta. 
