85 
de his loquens, argumentis probare tentavi. Ex altera parte Nepenthearum 
cum Melastomaceis propinquitatem, mediantibus Begoniaceis, demonstrare 
molitus sum. Quae inter Begoniaceas et Nepentheas potissimum interce- 
dant haec fere sunt: defectus pyxidum in Begoniaceis, tlordscentia, consi- 
stentia diversa perigonii, germen in Begoniaceis inferum, in Nepenthe su- 
perum et semina albuminosa Nepenthis. Droseraceae his omnibus cum Ne- 
penthe conveniunt; pyxidum enim loco stipulas, operculi loco laminam Dio- 
naeae; in Aldrovanda, ni fallor, ipsas pyxides habemus; in Drosera ligula su- 
pra petiolum quasi adnata pyxidum analogon habenda; quin immo foliis 
obliquis Begoniae folia in Droseraceis nonnullis evidenter obliqua assimi- 
lantur. Tendentiam denique ejusdem circinatae evolutionis et in foliis Dro- 
serae, et in apice incurvato phyllodiorum Nepenthis offendimus. Calyx sub- 
gamophyllus Droserae cum perigonio Nepenthis convenit. Germen supe- 
rum, placentatio, gemmulae et semina quam maxime similia. Haec con- 
gruentia adhuc augetur si Pyrolaceas, quas Droseraceis proximas esse as- 
sumere audeo, quoque comparamus. Monotropa enim, Pyrolaceis proxi- 
ma, habet germen tetramerum et semina Nepenthis simillima. Omnibus 
his praeterea granula pollinis (tetraedre) composita, et carpella, ubi verticil- 
lis floralibus isomera, cum sepalis alterna, characteristica videntur. — Dro- 
seraceae autem perfectiori florum evolutione Nepentheis superiores, ab his 
differunt fere ut Melastomaceae a Begoniaceis. Me judice itaque Nepentheae, 
Droseraceae, Pyrolaceae et Monotropeae subseriem constituunt propriam, tu- 
nica gemmularum saepe laxissima, crescendi modum proprium in paludibus 
locisve umbrosis indicante, seminibusque albuminosis insignem. Ex una 
parte haec series Begoniaceas et Melastomaceas, magis tropicas, ex altera 
seriem- Saxifragacearum, albumine copio.siori insignem, plantisque frigida 
adamantibus constitutam, tangit. 
Stigmata Nepenthis 4, apice minutissime bifida, placentis parietalibus 
in centro subjunctis opposita, stigmatibus et placentis cum sepalis alter- 
nantibus, vidi. Lineam inter placentas intermediam carpellorum junctionem 
indicantem, et placentas hoc modo carpellorum medium occupantes, as- 
sumsi. An hoc decipiens tantum adparentia esset, fere eodem modo ac 
ex. gr. in Tamariscineis orta, decidere nequivi. Aliter positionem partium 
floris pinxit Schnitzlein; utrum in nostra, an in illius observatione vitium 
irrepserit, mihi hodie latet. 
Duoserace/E sunt Ncpenthca) superiores, nempe hermaphroditae, 
verticillis tepalorum 2 distinctis pentameris, habitu et sta- 
minibus invicem liberis insuper distinctae. (T. Vll. 1.9-12.) 
Linnaeus Droseraceas inter Linum, Sauvagesiam et Oxalidem inseruit, 
glandulis et irritabilitate Dionaeae ut videtur ductus. Ant. de Jussieu ge- 
nera Droseracearum diversis locis in generibus plantarum enumeravit, de- 
mum ut videtur affinitates earum perspiciens. Familiam primus instituit 
DeCandolle, cui deiu in Prodromo inter Violarieas et Polygaleas locum 
tribuif. Bartling inter familias sic dictas parietales, nempe inter Violarieas 
et Tamariscineas, Endlicher inter Cistineas et Violarieas, Brongniart inter 
