90 
ladelphearum cum Saxifragaceis ab A. Cray ni fallor primum indicata, hae 
quoque apud A. Brongniart et Adr. de Jussieu in contubernio Saxifragea- 
cearum militant. Revera hodie quaecumque planta polypetala, staminibus 
perigynis carpellisque 2 instructa, Saxifrageis pertinere existimatur. Prae- 
valuit ita in systemate naturali regula; character dabit familiam", aliter Lin- 
naeus, cui hodie systema artificiale vitio vertant! 
Saxifrageas et Portulaceas nonnullas non parum convenire, si habi- 
tum et characteres floris tantum respicias, vix est quod negamus. Atta- 
men, structura seminis diversissima cognita, hodie a nemine consociantur. 
Si hoc loco structura seminis norma dispositionis sit, haud video quare 
hanc vilipendant quum de Saxifragaceis et Crassulaceis agitur. Quo jure 
Portulaceae et Saxifrageae longe separantur, eodem plane Saxifrageae et 
Crassulaceae ad diversos locos systematis abeunt. 
De Cunoniaceis loquens, rationes exhibui quare Cunoniaceas et Saxi- 
frageas analogas, vix vero affines habeam. Gemmulae apotropae Hoteiae et 
Astilbes, epitropae Cunoniacearum, affinitates Saxifragacearum versus Dro- 
seraceas, Cunoniacearum versus Spiraeaceas mihi indigitant. Ut vero in 
Ranunculaceis genera gemmulis paucis apotropis instructa in genera abeunt 
gemmulis numerosis heterotropis donata, ita et in Saxifrageis genera multa 
(Chrysosplenium, Saxifraga, Tellima, Heuchera) gerunt gemmulas hetero- 
tropas", ita quoque in Spiraeaceis alia gemmulis epitropis, alia heterotropis 
instructa sunt. IIoc modo typi diversi sese obviam eunt et limites diffi- 
cillime eruuntur. Utrum GrossulariacefE, gemmulis heterotropis instructae, 
ad Saxifrageas an ad Spiraeaceas magis accedant, difficile dicitur", aequo fere 
jure utrumque contendere hodie liceat. 
Saxifrageas proprias Uroseraceis et Begoniaceis proximas puto. Ha- 
bitus ex. gr. S. tridactylitis, glandulis numerosis onustae, cum Droseraceis, 
haud parum convenit. Partes herbae, plerumque virentes, in Begoniaceis 
et Saxifragaceis saepe colore rubente suffusas offendimus. Inflorescentia 
scorpioidea -- a cyma deducta — in Droseraceis et Saxifrageis eadem. 
Calycem altius gamophyllum et insertionem perigynam in Saxifragaceis ple- 
rumque obvenire noverim; sin ex una parte in ipso genere Saxifragae a 
sepalis liberis et ab insertione fere hypogyna ad calycem longe gamophyl- 
lum et insertionem fere epigynam omnes gradus percurrunt, ex altera vero 
stamina Droseracearum aliquando perigyna esse docuit Planchon, nescio 
sane an ulla omnino huic notae tribuenda sit vis. In petalis et stamini- 
bus nullam differentiam comperi. Carpella 2 in Saxifrageis, 3 Droseraceis 
plerumque novimus; at in S. crassifolia ex. gr. saepius carpella 3 evoluta 
vidi, et 2 tantum in Droseraceis quoque obvenire Byblis docuit. Placen- 
tationis parietalis velut axilis in utraque familia habemus exempla. Gem- 
mulae tunica sua membranacea reticulata et quasi laxius cellulosa, semina- 
que nunc scobiformia testa relaxata, nunc testa arctius includente rugu- 
losa, utrique familiae characteristica videntur. Embryo denique in albumine 
copioso carnoso idem. 
Si his alias rationes addere oportet, sequentia afferam. Parnassia a 
Systematicis acutissimis hodiernis nunc Saxifragaceis, nunc Droseraceis ad- 
