99 
plurimi prope Irideas, disposuerunt; hodie denique, duce Miersio, eas Or- 
chideis affines considerat Lindley. 
Si autem nulla praeoccupatione animi, totam formarum seriem percur- 
rentes, Burmanniaceas compararemus, nonne aliam omnino de earum affi- 
nitatibus ideam concipere oporteret? nonne dicotyledoneae habendm essent, 
embryone vero ob vitam quam degunt parasiticam aut subparasiticam pa- 
rum evoluto et monocotyledoneum meutiente, ut fere Droseraceae et Py- 
rolaceae embryonem subindivisum gerant? Ita explicatae Begoniaceis j>roxi- 
me convenire appareant. 
Folia Burmanniacearum phyllodia considero, a foliis Begoniacearum 
diversa ut phyllodia Bupleuri a foliis Umbelliferarum. Inflorescentia dicho- 
toma Begoniae, Burmanniae quoque characteristica videtur. Germen inferum 
alatum, raro alis destitutum, in utraque familia adest. Numerum ternari- 
um partium floris, in Begonia (flor, foemin.) ut in Burmannia habemus. 
In staminil)us Begonia.', connectivo dilatato instructis, tendentiam ad ean- 
dem formam, quam Burmanniaceis ])rivum considerant, forsan agnoscere 
liceat. Stigmata tria, in Burmanniaceis nonnullis subdivisa, a stigmatilnis 
furcatis Begoniacearum forsan non nimium diversa. In placentatione, gem- 
mulis numerosissimis, earum forma, dehiscentia et forma capsula', textura 
test®, atque embryonis structura, quanfum mihi innotuit, summam con- 
gruentiam video. 
Diversitates, qu® adsunt, perfectiori flori Burmanni® adtribuend® vi- 
dentur, eodem modo ac membra aliarum serierum, minus magisve perfecta, 
floris evolutione diversa sunt. 
Timsmiace.® sunt Buniuinniaceai paucillorae, corollu longiu.s tubu- 
losa, nunc ad synunelricam tendente, staniinihusciue sex di- 
stinctae. 
Quicumque affinitates plantarum ex sola congruentia characterum in 
structura floris dijudicavit, affinitatem Tbismia? et Tacc® vix non agnoscat. 
Numerus ternarius partium floris idem, stamina ad eundem typum confe- 
cta, germen inferum, corolla supra germen producta subsimilis adspectu, 
hoc suaderent. Si quandam affinitatem inter Taccaceas et Aristolochieas, ut 
voluerunt nonnulli, assumere liceret, corolla Ophiomeridis ejusmodi asso- 
ciationem, affinitatemque cum Aristolochieis, haud minimum probare vide- 
retur. Si denique Thismiace® et Triuride®, ut (luocpie crediderunt, affi- 
nes forent, nonne stamina in Triuri corpori centrali adnata, modo omnino 
Aristolochi®, in favorem ejusdem opinionis afferenda essent. Neque tacen- 
dum ejusmodi de affinitate sententiam habuisse sagacissimos Griffiths et 
Planchon. Perpendenti vero mihi quomodo ex altera parte easdem fere 
congruentias floris ex. gr. in Asclepiadeis (iu®rere liceret *), et conside- 
*) Si florem Ceropegi® aut Stapeli® cum Thismia et Triuri quis com- 
parare vellet, facile congruentias haud paucas inveniret; bracte® sub flore 
Tliismiacearum cum calyce Ceropegi®, petala sub mstivatione incurva utri- 
usque et forma consimilia, lacinia' Thismi® aliquando fi, observante Griffi- 
