103 
Empetrace^e sunt Buxeis aut Grubbiaceis fere analogse, Ericaceis 
forsan affinitate proxim®, floribus imperfectioribus distin- 
et®. (Tab. X. fig. 1-2.) 
Empetrum Linnapo dubiae affinitatis, ati Adansonio inter genera dissi- 
millima Cistorum familiae adseriptum, ab Ant. L. de Jussieu Ericeis affine 
consideratum fuit. Nuttal familiam propriam Empetrearum creavit, quam 
dein ab omnibus agnotam, et a plurimis Euphorbiaceis arcte adproxima- 
tam video. A. Brongniart Empetraceas, ab Euphorbiaceis longe separatas, 
ad viciniam Ilicinearum et Sapotearum removit. J. D. Ifooker (FI, An- 
tarct.) denique Empetraceas Ericoideis adproximatas vult. 
In Euphorbiaceis veris gemmulam vidi a columna centrali ita pendu- 
lam, ut raphe interiore latere ad chalazam basalem descendat, micropyle 
supera et extrorsa ; in Empetraceis, contra, raphe superiore aut interiore la- 
tere gemmulae adseendentis extenditur, micropyle infera et extrorsa; gem- 
mulae itaque in Euphorbiaceis epitrops, in Empetraceis apotropae; quod, 
aliis quoque abnuentibus et habitus differentia considerata, probare mihi 
videtur nullam omnino inter Eiiphorbiaceas et Empetraceas esse affinita- 
tem. Sunt quoad floris imperfectam evolutionem analogae familiae, ut mul- 
tae aliae, quas non ideo affines considerare oportet. — Melius sane cum 
Ilicineis et Sapoteis quadrant ; ab his vero albuminis magna copia, ab utris- 
que habitu nimium recedunt, (juam ut proximas crederem. 
Antea ([uam de affinitate judicare licet, primum in naturam partium 
in(iuirere opus est. Nonnulli Empetraceis corollam denegant; cujus tamen 
nullam omnino rationem video, quum et duplex verticillus adsit et inte- 
rior evidenter coloratus. Ex analysi, a Neesio data, stamina petalis ante- 
posita facile crederes; sunt vero, ut a plerisque recte dicitur, petalis alter- 
nantia. Ovarium dicunt 3-9 loculare, loculis uni-gemmulatis ; fructum vero 
nunc dissepimentis evanescentibus unilocularem (Sees Gen. FI. Germ.), 
nunc 3-9 locularem endocarpio duro, pyrenas 3-9 osseas seminaque ipsa 
continentes, foventem (Endlicher ,, Koch, Lindley etc.j. In pyrenis sic 
dictis Empetri nigri nervum evidentem ab ima basi ad medium pyrenas ex- 
tensum vidi; hunc fasciculum vasorum carpelli, modo Pruni intra canalem 
adseendentem, suspicor. Ipsam raphen in gemmula (tantum inflorescentia 
peracta a me observata) hemianatropa interiore latere excurrentem vidi, 
chalaza apicali terminatam. Gemmula itaque Empetri apotropa est. 
Empetraceas Ericaceis proximas esse, sequentibus auguror: Habitus et 
crescendi modus omnino Ericaceam revocant. Idem foliorum dispositio et 
forma. Racemus florum in plurimis plautis est terminalis; in Ericoideis, 
Myrtaceis, .Abietineis et forsan aliis, fit smpe infraterminalis, axi florifero 
jam tempore tloris ulterius evoluto; in aliis Ericoideis etc., in quibus hoc 
non obtinet, rami novelli infra racemum proveniunt citoque prolongati ra- 
cemum verticillo ramorum cingunt (Ledum, Escallonia, etc.). Ita quoque 
Empetrem, quarum rami, in superiore parte llorentes, gerunt in inferiore 
fructus antecedentis (?) anni. Bracteolae imbricatae, quae flores Empetrea- 
rum cingunt, in Epacrideis quoque frequentes. Consistentia calycis et co- 
I 
