rolla;; quod tlores post tlorescentiam persistaut; ipse color roseus corollae, 
staminibus purpureis (Empetri albi) Ericaceas suadent. Corolla quidem 
polypetala in Empetro; at gamopetalam et cyathiformem in Oakesia dicunt. 
Nec itaque hoc respectu differentia. In structura ovarii — si genera Eri- 
coidearum, quorum loculi fructus monospermi sunt, comparaverim — sum- 
mam congruentiam suspicor. In Trochocarpa et .Arctostaphylo ex. gr. ova- 
rium pari modo subdivisum et gemmulas in loculis singulas video; gem- 
mulae in his sunt pendulae, raphe vero exteriore latere decurrente et micropyle 
supera sub sinu fuiuculi recepta; gemmulae itaque directione non aliter di- 
versae sunt, quam species ex. gr. diversa' Evonymi hoc respectu differant. 
Drupam Trochocharpae aliisque quoque tribuunt. 
Quibus omnibus perpensis, Empetraceae et Ericacea* vix nisi floribus, 
in illis diclinibus, in his hermaphroditis, differre mihi videntur. Quod at- 
tinet antheras appendicibus carere, quibus saepius instructa sunt stamina 
Ericoidearum, non nimiam vim huic characteri tributam vellem, praecipue 
quum antheras muticas etiam in Ericoideis veris ('Mensiesfa^ observo. Pol- 
len tetraedre compositum in Empetro, ut in Ericoideis, affinitatis indicium 
ulterius et forsan haud minimi valoris facile quispiam consideraret. 
Adnotanda mihi caeterum videtur differentia, quae in evolutione tloris 
magis minusve perfecta intra ipsas Empetraceas cernitur. A Ceratiola, 
cujus integumenta floralia vix in verticillos colliguntur, ad Oakesiam, ubi 
corollam efficiunt gamopetalam, diversitas forsan major quam inter hanc 
et Ericoideam propriam; quod iis perpendendum commendo, qui familias 
diclines et monopetalas longe invicem separatas contendunt. 
SAL.t.MDEiE sunt Stvplielieis, Arctostaphylei.s, Cyrillaceisijuo col- 
lateraleSj formam hermaphroditam Empetracearum comsti- 
luenteSj transitumqiie ad Ericaceas proprias parantes. 
Salaxideas vivas mihi nondum observare contigit; nec ex aliorum ob- 
servationibus de structura penitiori ovarii certior factus sum. Ex habitu 
vero et characteribus Horis de proxima cum Ericaceis consanguinitate \ix 
videtur dubitandum. Mihi tantum quaedam dubia movet analysis Scypho- 
gynes in Voy. de la Coquille tab. '>4 data, ex qua gemmulas epitrope 
jiendulas facile credere liceret. In aliis Ericoideis, quarum loculi mono- 
spermi, gemmuhe apotropae sunt. Si igitur gemmulae Scyphogynes vere 
epitropae forent, inquirendum forsan esset an potius in vicinia Bruniacea- 
rum hoc genus disponeretur. 
Salaxidem (supposita congruentia evolutionis gemmularum) Ericaceis 
veris formam constituere videntur, qualem Styphelieae Epacrideis, qua- 
lem .Arctostaphyleae Arbuteis, qualemque Cyrillaceae Bhododendreis. Si 
Styphelieas meram sectionem Epacridearum consideramus, vix Cyrilla- 
ceas ut familiam propriam distinguere oportet; si has distinguamus, Sa- 
laxideas et Styphelieas quoque familias sui juris considerare, consequen- 
tia posceret, 
