105 
liuiCACEjE sunt Empetiaceae pcrlectiorcs, foiiiumi illarum herma- 
phroditam et perfectius corollatam gemmulisque numerosis 
instructam constituentes. (Tah. IX. tig. II.) 
Plantas Ericoideas, arctissimis affinitatis vinculis cohibitas, in sectio- 
nes naturales distribuere plures conati sunt. Quantum in hoc profecerint, 
peritiores judicant. Ex mente Klotzschii, qui, ni fallor, novissimam dedit 
earum dispositionem. Bicornes potius classem quam familiam proprie sic 
dictam constituerent. Me judice quoque di\ersarum at certe affinium se- 
rierum membra analoga complectuntur. Utrum autem haec characteribus 
quos proposuerunt distinguantur, an gemmulis et structura? ovarii major 
habenda sit fides, vix nisi monographico opere eruatur. Mihi itaque nullo 
modo in mentem venit propriam quandam dispositionem hoc loco propo- 
nere. Puncta tantum indicare volui, quibus cum aliis nectuntur. 
Ericaceae, sensu strictiori, distinctae videntur habitu peculiari et evo- 
lutionis norma quodammodo propria. Gemmae dicuntur nudae. Racemus 
tlurum terminalis saepe, si non semper, fit infra-terminalis, axi nempe flo- 
rescentiae apice increscente et comam foliorum supra flores exserente. Co- 
rolla marcescens. Salaxideae ovarii loculis unigemmulatis transitum ad 
Empetraceas parare viderentur. 
Carpella Ericoidearum, ubi verticillis exterioribus isomera, petalis sem- 
per anteposita vidi ; ubi tantum 2, haec lateralia sunt, nisi fallit memoria. 
Placentm Ericoidearum, quarum loculi polyspermi, a superiore parte ova- 
rii pendul® et circumcirca gemmulis obsitae; nunc secus parietem exteri- 
orem descendentes, introrsum tantum gemmulis instructae (Dracophyllum): 
hujusmodi genera a monospermis ad polysperma transitum parare suspicor. 
Quid sint appendices in staminibus Ericoidearum adeo frequentes? 
Comparanti ex una parte Pernettyam et genera analoga, in quibus sta- 
mina evoluta cum s(piamulis totidem tricuspidatis alternant, et ex altera 
memoria revocanti ejusmodi formas, quales Deutzia et Philadelphus, Bre- 
xia etc., quibus colligere licet stamina tricuspidata esse loco staminum plu- 
rium non-e\olutorum, mihi sane verisimile videtur appendices esse stami- 
num non evolutorum pignora, et Ericoideis hoc modo typum quendam po- 
lystemoneum minime esse alienum. Quod animadvertere debui, quum et 
Baueram et Saurajam Ericoideis affines considero. Quae quoque si ita sint, 
sequitur, ut crediderim, his appendicibus magnam quandam vim in affinita- 
tibus dijudicandis vix esse tribuendam. 
STYPHEUE.t sunt Salaxitleis et Cjrillaceis analoga? et una cum 
his formam superiorem Empctrearum constituentes, aftini- 
tate creterum Epacritleis proximae, ovarii loculis monosper- 
mis diversae. 
Stypheliem omnium Systematicorum consensu Epacridearum sectio- 
nem ifficiunt', solus, in ultimo suo opere, monuit Payer familiam Epacride- 
arum esse dissolvendam, Epacreas esse Ericaceis conjungendas, Leucopo- 
