107 
tribuant systematici, invicem proximas omnes agnoscant. Non nisi nostro 
;evo, in quo characteres affinitatibus anteponere tendunt, Vaccinieas ab 
Ericoideis seponere periclitati sunt. Ipse ille artificialis systematis auctor Lin- 
iiiEus Vaccinium Arbuto proximum statuit. Hodie Linnaeo vitio vertunt 
(|uod systema artificiale condiderit; suorum vero ipsorum dispositiones, 
methodo prorsus artificiali fundatas, naturae consentaneas iterum iterum- 
(]ue proclamant! 
Si Thibaudiam aut Macleaniam cum Lorantho comparamus, quandatn 
inter familias harum consanguinitatem facile agnosceremus. Habitus, foli- 
orum adspectus et nervatio proxime eadem. De Thibaudia macrantha sta- 
tuit J. Smith (Bot. Mag. tab. 4o6‘6) eandem ut multas alias congeneres 
esse subei)iphyticas. In Loranfhis, ut in Thihaudiis, flores saepe a ligneo 
trunco extra-axillares et quasi umhellati proveniunt. Ipse adspectus et 
structura florum, si staminum positionem excipias, non admodum diversa. 
In nonnullis Loranthis immo stamina in appendicem producta observarunt. 
Discus epigynus utrisque. Quin immo structura ovarii, quantumcumqiie 
primo intuitu differre videatur, tamen non ita diversa, ut una alterius evo- 
lutionem superiorem non posset hanori. Si nempe Loranthaceas modo, 
(]uo de his loquens molitus sum, interpretamur. 
Consideranti mihi h.Tc omnia et ex altera parte memoria repetenti 
varias alias familias (l^fyrtaceas, Pomaceas, Brexiaceas), quas ah Ericoi- 
deis non admodum remotas credere propensus sum, in vicinia Lorantha- 
cearum quoque militare, verisimile visum est Ericoidearum seriem in vici- 
nia Loranthacearum revera esse disponendam. Ut Ericoideae ex una parte 
mediantibus Khodoraceis versus Pyrolaceas et Saxifrageas tendunt, ita ex 
altera mediantibus Vaccinieis ad Loranthaceas accedere mihi adparuerunt. 
Animadvertere lubet intra ipsas Vaccinieas genera loculis ovarii unio- 
vulatis insignia obvenire. Novo itaque documento demonstrant quod plu- 
ries, de Ericoideis agens, exhibui, nempe ejusmodi formas cum polysper- 
mis proxime esse connexas. Consequenter istae quidem in sectionem pro- 
[)iiam separandae fuissent, quum aliarum serierum ejusmodi formas immo 
familias proprias consideraverunt. 
CvuiLLACE/E sunt Kmitetraceis fere collaterales aut ob flores herma- 
phroditos paulo perfectiores, liricoideis alliiiilate proxima3, 
in subserie propria Khodoraceis formam polypetalam forsan 
sistentes. (Tab. IX. lig. 14.) 
Sagacitate sua insigni Ant. L. de Jussieu Cyrillae locum inter Erica- 
ceas jam vindicaverat. Bartling Cliftoniam Ericoideis adnumeravit, Cyrillam 
vero ut genus desciscens Cunoniaceis. In prioribus dispositionibus Lindley 
utrumque genus Celastraceis, nullo omnino expresso dubio, conjunxit. 
Torrey et A. Cray Cyrillaceas ut tribum peculiarem Ericoidearum, i)etalis li- 
beris, antheris inappendiculatis et fructu drupaceo distinctam, proposuerunt. 
Endlicher hos ut videtur sequens, in Suppi. 1. Generum plantarum, ean- 
dem de affinitate idmam amplexus est; dein vero — forsan auctoritate 
