108 
Lindleyi, Cyrilleas ad Ilicineas removit (Enchir. p. .578). Lindley in ulti- 
mo suo opere Cyrillaceas Olacineis proximas declaravit, ex altera vero parte 
nexum quendam cum Ericoideis agnoscens. Brongniart cum dubio Cyril- 
lam Ilicineis retulit. Planchon denique in propria de Purdiaea disquisitione 
ad primam opinionem Jussieuanam rediit. 
In Cliftonia, cujus germen examinavi, structuram quidem vidi cum 
Ilice ita congruentem ut gemmul® in loculis solitari® a superiore parte 
pendul® sint, raphe exteriore latere in chalazam basalem descendente, mi- 
cropyle sub sinu funiculi recepta. Utrum vero placenta sit ab origine cen- 
tralis ut in Ilice, an alio modo formata, mihi distinguere non contigit. Hac 
vero gemmularum dispositione etiam cum Ericoideis, quarum loculi mono- 
spermi, quadrat Cliftonia. Adspectus gemmul® et structura seminis potius 
forsan Ericoideam quam Ilicineam suadent. Idem forsan habitus. Quod 
mihi vero potissimum Ericoideam demonstrat, est structura gemm®. Ut 
enim in Rhododendreis, ita in Cliftonia intra perulas florescentiam termi- 
nalem, una cum gemmis aliis foliiferis, florescentia absoluta mox evolven- 
dis, inclusam vidi. Gemm® Cyrill® ramum foliiferum (at, ut videtur, ter- 
minalem) et racemos (laterales) pari modo intra perulas offerre videntur. 
Structura Cyrillearum itaque velut characteres magis habituales affini- 
tatem cum Ericoideis minime refutare mihi adparuerunt. Cyrille® itaque 
Arctostaphyleis, et Empetraceis quoad structuram ovarii analog®, Escallo- 
nieis proxime collaterales et una cum his Rhododendreis formas polype- 
talas sistentes. 
EscALLO.MEAi .sunt Cyrillaceis collaterales, ovarii loculis polysper- 
mis diversae, Rhododendreis affinitate proximae, iisdem for- 
mam polypetalam constituentes. (Tab. IX. fig. 1-3.) 
Escallonia Onagreis initio relata, dein ni fallor ab ipsis Jussieuan® 
schol® sectatoribus Ericoideis adproximata, a R. Rrowu una cum Anoptero 
et paucis aliis in familiam propriam, quam Grossularieis et Saxifrageis arcte 
affinem consideravit, separata fuit. Escalloniearum familiam dein in Saxi- 
fragearum vicinia plurimi disposuerunt. Ventenat et Kunth potius Myr- 
taceis et Philadelpheis propinquam voluerunt, quod quidem ita quoque 
sequitur Lindley, ut Escallonieas inter Grossularieas et Philadelpheas, om- 
nesque a Saxifragaceis remotas, inseruit. 
Tramitem a Rrownio ductum non sine multa hssitatione deserere au- 
sus sum. Sequentes tamen ob rationes Escallonieas Ericoideis potius pro- 
pinquas habeam. Habitus Escalloniearum Ericoideas magis quam Grossu- 
larieas prodit. Glandul® admodum insignes, per folia et alias partes spar- 
s®, affinitatem cum • Grossularieis forsan cuidam probarent-, at ejusmodi 
glandulas in multis quoque Ericoideis perinsignes video. In Rhododendro 
lapponico sunt folia juniora utrinque luteo-viridia, foveolis impressis con- 
coloribus, puncto pertuso resinam exsudante centrali notatis; postea h® 
foveol® ferrugine® evadunt et pr®cipue in pagina inferiori valde conspi- 
cuffi, puncto centrali nigricante (Wahlenb. FI. lapp. p. 104). Nescio anne 
eandem structuram in Quintinia habeamus. In florescentia Ericoidearum 
