m 
observationibus comperi, hodie judico. Dilleniaceis proximas esse, placen- 
tatio et gemmulae numerosissimae vetare mihi videntur. Nec Bixaceis for- 
mam perfectiorem, placentis centralibus distinctam, constituere putarem. 
Ternstroemiaceis potius vicinas esse, stamina numerosa, petalis fascicula- 
tim anteposita, mihi suadent; differunt tamen calyce (saepius, si non sem- 
per) ebracteolato, et gemmulis numerosissimis. Gemmulae, placentae pen- 
dulae et seminum structura Ericoideam ante omnes alias indicare mihi ad- 
paruerunt. Si igitur typum polystemoneum ab Ericoideis minime alienum 
esse jure statuerim, si Baueram staminibus numerosis Escallonieis, et has 
in contubernium Ericoidearum bene retulerim, verisimile mihi videtur Sau- 
rajae affinitates in vicinia harum quoque quaerendas esse. Saurajeas ita- 
que Escallonieis collaterales putavi, et Clethrae eodem modo sese habentes 
ac E.scallonieae Rhododendreis. 
Clethr.\ce^ sunt Saurajeae gamopetalae, reducto quoque stami- 
num numero in regularem partium alternationem abeuntes. 
(Tab. IX. fig. 4-6.) 
Clethram revera esse formam gamopetalam Saurajae, sequentibus con- 
cludere audeo. Habitu ita quidem conveniunt, ut ejusdem familiae membra 
facile haberentur. In structura calycis et corollae nullam video differen- 
tiam; a corolla enim polypetala, petalis basi subcohaerentibus unius, in co- 
rollam ima basi gamopetalam alterius verbis magis quam re differentia 
censeatur. Stamina utriusque ita simillima, ut vix dignoscantur. Exemplis 
Bauerae, Pernettyae etc. jam supra demonstrare conatus sum typum quen- 
dam polystemoneum ab Ericoideis minime alienum esse. Ut in diversis 
generibus diverso gradu stamina numerosa reducantur, ita a polystemonia 
Saurajae reducto staminum numero differt Clethra. Ovarium denique Sau- 
rajae, placentae pendulae gemmulis circumcirca obsitae, semina minuta re- 
ticulata aut scrobiculata, albumen copiosum et embryo minutus eximie cum 
Ericoideis in genere quadrant. 
IJiai'EnsiacejE sunt Khodoraceae staminibus corollae adnatis. 
De affinitatibus Diapensiae diversissimas opiniones habuerunt. Lin- 
naeus in Classibus plantarum nullam de loco inter ordines suos natura- 
les opinionem promulgavit; in Praelectionibus inter Primulaceas recepit, 
.lussieu Diapensiam ad calcem Convolvulacearum ut genus affine, et dubio 
de affinitate expresso, enumeravit. Brown in Prodromo Diapensiam a Con- 
volvulaceis expulit, nullam tamen de vera ejus affinitate suimetipsius opi- 
nionem prodidit. Wahlenberg, eximia data pro suo tempore analysi gene- 
ris, Bicornibus et speciatim Azaleis proxime affinem statuit (FI. Lapp. p. 
■59). Ejusdem opinionis fuerunt Salisbury, Bartling, Endlicher, Choisy 
Frodr. IX. p. 324). Hanc vero opinionem carpit Hookerus {Bot. Mag. 
tab. 4.592). Lindley, qui familiam propriam Diapensiacearum condidit, hanc 
Polemoniaceis pr.Tcipue affinem in prioribus operibus declaravit; in ultimo 
vero opere Aquifoliaceas et Loganiaceas proxime propinquas familiae con- 
