122 
nulli diversitate ovulorum seminumque cognita, novam quasi familiam Avi- 
renniffi crearunt, quam tamen Verbenaceis adnectere pergunt. 
Me judice nulla omnino inter plantas ita proxime habitas adest neces- 
situdo, quod ipsa structura peculiari ovulorum jam satis superque demon- 
stratum putarem. Sequentia tamen addere lubet. Corolla, cui opinio illa 
potissimum nititur, si nulla praeoccupatione theoriae et systematis conspi- 
ciatur, revera tam parum bilabiata (Cfr. Wallich. Ph As. rar.), ut ferepo'- 
tius regulariter tetramera nominetur. Stamina quoque vix jure didynama 
dicuntur. Quae si ita sint, quaenam revera restant affinitatis cum Verbena- 
ceis argumenta? Videamus, contra, quomodo cum Guttiferis conveniat: 
Primum^ in ipsa vivendi ratione analogiam saltem cum his prodere 
censeatur. Habitus dein, folia opposita integerrima, bracteae et bracteolae 
cruciatim decussatae et imbricatae, sepalorum forma et corollae consisten- 
tia nonne idem suaderent? Corollam gamopetalam esse, contra ejusmodi 
Opinionem eo minus argumentum considero, quod in vicinis Ternstroemia- 
ceis .Annesleam gamopetalam inter alia genera polypetala sinant. Stamina 
definita lobisque corollae alterna majoris forsan momenti censeantur; at 
monente Jussieuo (Gen. Pl. p. P21) stamina nunc 5, nunc 6 in Avicennia 
adesse videntur, quod jam valorem characteris valde infringit, considerato 
numero staminum valde dissimili in diversis Calophylli speciebus, et com- 
paratis Marcgraviaceis vicinibus, qum nunc stamina definita sepalis antepo- 
sita, nunc indefinita et petalis anteposita gerere dicuntur. Structuram ger- 
minis et ovulorum — si quidem structuram Marcgraviacearum et Calophylli 
rite interpretatus sim — cum his multo magis quam cum Verbenaceis con- 
venire, quicumque rem examinaverit sine dubio concedat. Hoc quoque de 
fructu, de ovulis plurimis abortientibus etc., et forsan de ipsa structura 
embryonis valeat. Embryonem enim nunc cotyledonibus conferruminatis 
album, nunc discretis et foliaceis virescentem in plantis affinibus occurrere 
plura docent exempla, quod cum diversa germinationis ratione sine dubio co- 
hmreat. — Observationem Thwaitesii de structura embryonis Calophylli 
(Hook. Journ. 18-54) ita interpretandam suspicor, ut intra cotyledones al- 
bescentes conferruminatas plumula viridis adsit. 
Denique in affinitate dijudicanda non prorsus negligendum videtur 
quod Avicenniae speciem resiniferam dicunt. 
Ex observationibus Griffithii satis elucet, ovarium .Avicenni® cum ova- 
rio Santalacearum et Loranthacearum summam offerre analogiam. Placenta 
centralis, cujus obscura indicia in Lorauthaceis detegere liceat (”the nip- 
ple-shaped process Griff.), in Santalaceis et Avicennia distinctioribus linea- 
mentis separatur. Sacculi embryonales, in Loranthaceis in cellulosa fere 
informi extensi, lobis certis placent® in Santalaceis et Avicennia limitan- 
tur. Comparatione vero hac ulterius perducta sequitur pistillum Avicenni® 
cum pistillo Loranthacearum esse analogum; si in illo pistillum agnosce- 
remus, quod nemo dubitat, etiam hoc pistillum, nec ovulum, assumere 
oportet. 
