129 
perfectiori floris evolutione in Ebenaceis i)endent‘, differunt itaque Ehena- 
ceee et Annonaceae, ut Theophrasteae et Berberideae, ut Sapoteae et Garci- 
nieae, ut Belvisiaceae et Ternstroemiacese. 
In structura Ebenacearum sequentia exhibere licet. Stamina et ver- 
ticilli exteriores vix ita invicem dependentes, ut numerum eundem servent. 
Nec carpella cum verticillis exterioribus constanter isomera. Stigmata, uln 
isomera, et placentae petalis antepositae videntur. Placentas parietales, cum 
axi peculiari in centro obvias, et processus totidem steriles cum placentis 
alternantes axique conjunctos in Diospyri specie vidi. In inferiore parte 
ovarii processus steriles axem non attingunt, unde ovarium 4-loculare, lo- 
culis biovulatis, manet. In media parte ovarii processus iidem parietales 
cum axi conjunguntur et ovarium reddunt 8-loculare, gemmulis in loculo 
singulis. Ovarium pluriloculare Ebenacearum hoc modo tum dissepimentis 
introflexis cum axi conjunctis, tum placentarum cum axi coalescentia for- 
matum adparet. 
A Gaertnero pluribus locis animadversum video, impressiftnem quan- 
dam rapheformem et dorsali et ventrali latere seminis obvenire. Gemmulae 
hoc explicant. Baphe in Ebenaceis, (piae examinavi {Roy ena et Diospyr os), 
exteriore latere decurrit et micropyle sub sinu funiculi recepta est; at fa- 
sciculus vasorum in Boyena ad chalazam non terminatur, sed interiore 
latere gemmulae per integumentum externum fere usque ad exostomium 
continuatur, cujus structurae rara admodum videntur exempla. 
Denique observare lubet gemmularum positionem in Ebenaceis aliam 
esse ac in Oleaceis propriis, cum quibus Ebenaceas comparare voluit Brown. 
Fraxineae hoc respectu convenientes, fructu ab Ebenaceis recedunt. 
Magnoliace. 1 £ sunt Annonaceis et Herberideis proxime collaterales, 
stipulis eximie evolutis et albumine non luminato diversae. 
(Tab. XI. lig. 1-3.) 
De Magnoliacearum cum .Annonaceis summa affinitate nullus omnino 
auctorum dissensus est. Ejusdem typi modificationes in diversa divergen- 
tes, mediisque cohibita', quoque videntur. Stipulae enim in nonnullis .Mag- 
noliaceis eximie evoluta:, in aliis ad petiolum leviter alatum reductae, in 
lllicieis denique, quas tribum Magnoliacearum considerant, non magis quam 
in Annonaceis cousjiicua'. Albumen ruminatum forsan majoris momenti; 
1 attamen exemida ejusdem diversitatis in [ilantis proximis aliarum familia- 
rum {Myrsineit, Canellacea) nec nimiam vim huic characteri tribuendam 
esse forsan suadent. 
Magnoliaceis, ut affinibus familiis, typicum videtur gerere verticillos 
florales numero indefinitos, [lartibus singuloium definitis, et ita alternantes 
ut verticillus tertius primo, quartus secundo et sic porro superponitur. In 
nonnullis vero, quorum verticilli alii dimeri, alii 3meri, flores fere in typum 
5-narium abeunt; in supremis Magnoliaceis llores regulariter 5-merae oc- 
currere videntur; hae ab Auctoribus Dilleniaceis adnumerat® fuerunt. Gem- 
mulas Magnoliacearum vidi apotropas (Illicium, Maynolia, Liriodendron), 
9 
