134 
Calycanthus Linnaeo dubiae affinitatis, Adansonio Rosae proximus, Jus- 
sieuo primum Rosaceis dein Monimiaceis affinis habitus, a Liudleyo novi or- 
dinis typus consideratus fuit, quem dein posteri omnes agnoverunt. Caly- 
cantlieae hodie nunc Rosaceis, nunc Myrtaceis proxim® ponuntur. 
Me judice Calycanthe® Magnoliaceis proxime collaterales sunt', torus 
\ero in his elevatus et in Winteraceis deplanatus, fit in Calycantheis con- 
cavus, differentia fere eadem quam inter Rosam et Rubum agnoscunt. At 
dixerit quispiam Calycanthe® sunt exalbuminos® et embryone valde evo- 
luto donat®, dum contrarium obtineat in Magnoliaceis. Non is sum qui 
ejusmodi differentiis non magnam vim in affinitatibus dijudicandis tribuam', 
attamen si recte statuerim Magnoliaceas et Ternstroemiaceas esse proxi- 
mas, si quoque constat formas albuminosas Ternstroemiacearum fere gra- 
datim in formas exalbuminosas abire, sequitur Calycantheas et Magnolia- 
ceas quoque propinquas haberi posse. Revera subseriem inchoant pro- 
[triam, excavatione disci ulterius perducta insignem, embryonis quoque per- 
fectiori evolutione distinctam. Pr®terea hanc nostram opinionem sequen- 
tibus corroboratam vellem : 
Plantis, qu® succo resinoso scatent, s®pe characteristicum videtur 
gerere vasa lignea poris disciformibus notata. Hac quoque nota Calycan- 
the® et Winterace® conveniunt; cortex in utrisque substantiis aromaticis 
farctus dicitur; Odor florum Calycanthi Magnoliam refert. Bracteol® im- 
bricat®, in Ternstroemiaceis multis ita conspicu®, in Calycantheis nonnul- 
lis quoque obvi®; in aliis partes florales, more Magnoliacearum, sensim 
sensimque ab exterioribus in interores transmutantur. In adspectu floris 
Calycanthi et Illicii tanta revera est similitudo, ut jam hac ducente affines 
suspicareris. Stamina Calycantheis sa'pe indefinita et extrorsa; quoad for- 
mam quoque a typo in Magnoliaceis frequenti parum recedunt. In dispo- 
sitione pistillorum nulla differentia, pr®ter eam, quam e forma diversa di- 
sci pendere dixi. Gemmulas pari modo versas; plerumque duas, supra 
basin ovarii interiore latere insertas, adseendentes, raphe interiori latere ad 
chalazam superam progrediente, micropyle deorsum extrorsa, vidi. Extra 
exostomium gemmul® adult® endostomium (vix nucleum?), in fila clav®- 
formia fere solutum, prominens in Calycantho observavi; in Illicio semen 
ad micropylen in strophiolam acuminatam producitur, quam quoque licet 
obscurius indicavit G®rtuer; accuratius h®c adspecta intra exostomium orta 
adparet et evolutione Calycanthi analoga sine dubio provenit. 
Folia in Calycantho opposita esse et exstipulata non multum referre 
|)utarem, aliis congruentibus. In omnibus Dicotyledoneis oppositionem fo- 
liorum typicam, fere crederem; in nonnullis h®c constanter servatur; in 
aliis, dislocatione quadam, folia gemina paululum distrahuntur; in aliis de- 
nique omnino alterna evadunt. Plures famili® omnium exhibent exempla. 
Ut itaque Calycantheas interpretor, sunt Winteraceis proxime collate- 
rales, sub-seriem propriam inchoantes, quam forma disci et embryonis po- 
tissimum diversam putarem. Monimiacearum gemmulas epitropas suspicor ; 
qua nota ad aliam regionem svstematis easdem pertinere, concludere au- 
