135 
deo. Rosam, quam nonnulli Calycantho praecipue affinem considerarunt, 
esse formam analogam, nec affinem, ex gemmulis contrario modo evolutis, 
quoque-conjicio. Punica adspectu florum, evolutione disci, foliis oppositis 
non punctatis, atque embryonis cotyledonibus convolutis Calycantheis affi- 
nis facile existimaretur. Dubia tamen hac de re mihi movent gemmulae 
minutissimae et numerosissimae, quae Myrtaceam plantam mihi produnt. 
Pomacej: sunt Calycantheae verticillis floralibus omnibus clausis, 
partibu§que singulorum ideo definitis. (Tab. XI. tig. 13-14.) 
Familias admodum diversas nomine Rosacearum conjunctas fuisse, 
alio loco palam facere conatus sum. Pomaceas Calycantheis esse formam, 
qualem Ternstroemiaceae Magnoliaceis, mihi jam^esset demonstrandum. 
Revera Pyrus et Malachodendron admodum similia mihi adparent. Ha- 
bitus, adspectus foliorum et florum fere idem. Stipulas aut earum analo- 
gas partes nec in Malachodendro deficere dixi. Discus, qui in fructu Po- 
macearum tam insignis, in Gordonia quoque admodum conspicuus; finge 
hujus lobos cum calyce altius cohaerentes et haberes insertionem partium 
Pomacearum. Nec gemmulis, nec semine discrepant; embryonem enim ex- 
albuminosum in Gordonia quoque observarunt. — At differunt in eo, quod 
Malachodendron generibus, quae succis resinosis scatent, magis adpropin- 
quatur; carpella illius petalis anteposita dicuntur, carpella vero Pomacearum 
(Cydonia, Pyrus, Cotoneaster, Crataegus et Mespilus) sepalis anteposita 
vidi. Typum aliquantulum abludentem hac diversitate indicatum finxi; Ma- 
lachodendreae igitur et Pomaceae ex una parte analogae, ut Maguoliaceac 
et Calycantheae ex altera mihi adparuerunt. Quo jure Malachodendreas 
formam superiorem Magnoliacearum consideraverim, eodem Pomaceas for- 
mam analogam Calycanthearum assumere posse credidi. 
Gemmulas in pluribus generibus Pomacearum ( Cydonia, Pyrus, Co- 
toneaster, iSorbus, CraUegus, Mespilus, Amelanchier) observavi. Ubi defi- 
nita semper erectiuscula, raphe interiore latere adscendente, chalaza su- 
pera et micropyle infera extrorsa; ubi indefinita (^Cydonia) sunt quoquo- 
versa. In illis itaque positionem Calycanthearum servant. 
(jRANATEjE suiil Calycantheis i)i'oximc collaterales, carpellis in 
disco concavo spiraliter dispositis convenientes, iisdem vero 
invicem coalitis gemmulis(|ue numerosioribus diversae. (Tai). 
XII. tig. 1-6.) 
Granate® Myrtaceis semper affines habitm fuerunt, nunc cum iisdem 
III eundem ordinem conjuncta, nunc in ordinem projirium, at proximum, 
separata. 
In opere ultimo Lindleyano fructus Punic® ita explicatur, ut duobus 
verticillis carpelloriim coalescentibus originem deberet. Contra ejusmodi 
interpretationem id tantum animadvertendum habeo, cpiod carpella vix in 
\erticillos proprios conjuncta sint; h. e non modo Pyri, sed ad normam 
Ros® intra calycem disponuntur, Nec ex demonstratione Lindleyana li- 
