143 
OATiscACEii sunt Cucurbitaceis, Begoniaceis, Saurureis ctc. evo- 
lutione florum quodammodo analogce, Spirmaceis affinitate 
proxiniEC, floribus monochlamydeis diclinibus, staminibus- 
(jue indefinitis inferiores, carpellis invicem cohaerentibus in- 
super diverscE. (Tab. XII. tig. 9-10.) 
Datisca a Linnaeo juxta Resedam posita, ab Adansonio inter Tetra- 
goniam et Philadelphum inserta, Antonio L. de Jussieu fuit planta incertae 
sedis. Familiam Datiscacearum creavit R. Brown, nihil tamen de affinitate 
familiae ^itatuens. Bartling quoque hanc inter ordines dubias affinitatis, 
Endlicher prope Resedaceas ob alicjuani similitudinem, non affinitatem, col- 
locarunt. Lindley in primis suis operibus de affinitate dubius, hodie prae- 
eunte Adr. de Jussieu Datiscaceas Begoniaceis proximas declaravit. Bron- 
gniart ad calcem classis Crassulinearum et ante Saxifragineas Datiscaceas 
enumeravit. Anonymus quidam auctor in Linnaea affinitatem cum Cucur- 
bitaceis et Loaseis indigitavit, et hanc idaeam, a Bartlingio jam dubie pro- 
latam, observationibus suis de evolutione floris foeminei corroboratam con- 
siderare videtur Payer. 
Datisca cum Resedaceis habitu et similitudine quadam fructus sat con- 
venit, at monentibus jam Jussieu et R. Brown germine infero differt. Gem- 
mulae praeterea et semina ita diversa ut, me judice, nulla omnino de affini- 
tate sit quaestio. Gemmulae nempe in Reseda amphitropae et ita pendulae 
ut raphe latere placentae in chalazam inferam descendat, micropyle su- 
pera. In Datisca gemmulae juniores sunt anatropae, funiculis elongatis suf- 
fultae, fere horizontales, in placenta pluriseriatae, heterotropae. Integumen- 
tum gemmulae Datiscae membrana laxa reticulata constat, gemmulam A- 
runci hoc modo referens. Semina Resedae, nunc nuclei persistentis parte in 
albumen mutata, perispermio instructa videntur; in Datiscaceis albumen, si 
adsit, endospermio constitutum su.spicor. His perpensis nec cum Crassu- 
laceis, nec cum Cucurbitaceis, quae revera seminibus longe aliis instructa 
sunt, quandam affinitatem Datiscacearum crederem. Veritati propiores mihi 
videntur, qui eas cum Begoniaceis compararunt. Habitu et toto aspectu 
ab his tamen nimium diversae mihi videntur, quam ut proximam cum illis 
affinitatem putarem. Sit ut in seriebus vicinis locum eundem servent, at 
ita quoque potius analogae quam affines habendae. Quo jure nempe Be- 
goniaceis proximae habentur, eodem fere Ribesiaceis et Spirmaceis — saepe 
quoque diclinibus — easdem adproximare licet; cum his habitu, stipula- 
rum defectu aut exigua evolutione, placentatione parietali etc. insuper 
conveniunt. 
Utrum albumine instructa sint semina Datiscacearum, an oxalbumi- 
nosa, nondum forsan liquet. Albuminosa esse auctorem habemus Gaert- 
nerum;'exalbuminosa statuunt Brongniart et Lindley. Conjiciendum forsi- 
tan albumen, diu persistens, non nisi ultimo maturitatis tempore evane- 
scere. Utcumque sit boc, exiguam ejusdem copiam credere oportet, et ita 
Spiraeaceis magis quam Ribesiaceis Datiscaceas aflines suadentem. Embryo 
Datiscae caeterum ab embryone Spiraeacearum non magis diversus adparet. 
