147 
minibusqiie indefinitis insuper diversa; gemmulae apotropae, semina in alam 
superam extensa, embryo multo magis quam in Cunoniaceis propriis evo- 
lutus, et albumen admodum parcum Belangeram ad viciniam Lythrariearum 
removere videntur. Aphanopetalum denique habitu longe diversum, calyce 
maximo nervoso 4 partito, carpellis 4, gemmula unica foetis instructum, ad 
multos alios ordines forsan aequo jure referre liceret. Cui familiae revera 
proximum sit, nonnisi fabrica germinis penitiore et structura seminum cog- 
J nita dijudicare oportet. — Quod attinet Tetracarpaeam, incertum puto an 
|| ipsis Cunoniaceis pertineat; nonnullis saltem notis Spiraeas tangere vide- 
retur. 
* Cunoniaceae a Systemaficis fere omnibus Saxifrageis ita proximae con- 
ii: siderantur, ut potius an jure distinctae fuerint dubitare viderentur. Brown, 
N qui familiam condidit, babitu potius quam ullis floris characteribus distiu- 
li ctam dixit, et eum pressis pedibus rara unanimitate sequuntur recentiores. 
1 Alio loco affinitatem quandam inter Cunoniaceas et Rhizophoreas exhibuit 
i Brown. Caeterum Sprengelium, qui Weinmanniam et Cunoniam Ericeis, 
r Ceratopetalum Rhamneis, Codiam Diosmeis retulit, solum dissidentem vi- 
f deo. Me judice, Cunoniaceae a Saxifrageis longius remotae sunt; novo vero 
j inter multa alia exemplo demonstrant quantum typi plantarum diversi, eo- 
I dem evolutionis stadio positi, adproximentur et characteres offerant eos- 
f dem, licet affinitate longius separati sint. 
Revera Saxifragaceae, eo sensu latiori, quo hodie ab Endlichero aliis- 
f que circumscribuntur, Ericoideae latiori sensu, et Rosaceae Spiraeoideae mul- 
1 tifariam sese tangunt et difficile sane dicitur, quibusnam characteribus di- 
f stinguantur. Nec enim Ericoidem corolla gamopetala dignoscendae sunt, 
fj Pyrola aequo jure polypetalis adnumeranda ; nec habitu, Leptarrhena enim, 
quantum ex sicco dijudicare valeam, Pyrolam mirum in modum refert, Ga- 
j lax vero Ileucheram; nec carpellorum pluralitate, ut ex una parte plura 
ji genera bicarpellaria Bicornium, ex altera vero .\damia carpellis o, pariter 
I ni fallor ante petala dispositis, demonstrant; nec insertione partium floris, 
I quae in Ericoideis et Saxifragaceis pariter ab hypogyna in epigynam omnes 
■ percurrit gradus; nec staminum forma bicorni, Ericoideis multis innocuis, 
• I Deutzia autem, quam Saxifragaceis referre propensi videntur recentiores, 
' typum eundem licet minus perductum exhibente; nec denique seminum 
structura, quae in Saxifragaceis et Ericoideis mire convenit. — Observan- 
1 dum praeterea Saxifragaceas et Spiraeaceas formas omnino analogas exhi- 
' bere, testibus Astilbe et Heuchera, Arunco aliisque. In structura floris nul- 
^ lam omnino video differentiam, praecipue si Tetracarpaea Cunoniaceis, si 
Liitkea Saxifrageis pertineant. Gemmulae Azaleae, Astilbes, Philadelphi et 
Arunci ita similes, ut a planta matre separatae aegre dignoscantur; et se- 
mina omnium saepe scobiformia, tunica relaxata cincta. Nec praesentia al- 
' buminis Spiraeacearum diagnosin fundatam fingere liceat; LUlkea enim, ha- 
I bitii toto Saxifragae, semine exalbuminoso instructa dicitur. Stipulas et in 
Saxifrageis praesentes video. Folia in Spiraeaceis alterna et habitus frute- 
scens; at Rhodotypos Philadelphi aut Cunoniacearum more oppositifolius. 
Ita quemcumque characterem diagnosticum allatum video infringunt exem- 
10 » 
