I 
150 
Carpella in his omnibus, ubi petalis isomera, iisdem opposita obser- 
vavi. Si analysin a Torrey datam (Fremont. tah. 7) Carpenteriae rite in- 
terpretatus sum, carpella sepalis in hac anteposita viderentur. In descrip- 
tione vero nullam de hac differentia mentionem fecit. 
Grossul.\riacEjE sunt HydrangeaceaB alternitoliae , staminibus 5 
fructuque baccato instructae. (Tab. XII. tig. 14-15.) 
Linnaeus Ribem et Spiraeam proximas posuit, Adansonius Grossulari- 
am inter Gacteas et Saxifrageas inseruit, et .\ut. L. de Jussieu Cactorum 
ordini immo adscripsit. Ordinem, Grossulariacearum nomine separatum, 
Cacteis proximum dein considerarunt DeCandolle, Bartliug, Fries, et Adr. 
de Jussieu. Idaeam de affinitate cum Saxifrageis adoptarunt Ventenat, 
Brown, Endiicher et Brongniart. Martius inter Onagrarieas et Saxifrageas 
disposuit, et hanc de affinitate cum Onagrarieis opinionem quondam (Bot. 
Reg. fol. 1557) amplexus est Lindley, dein vero cum Berberideis et Pit- 
tosporeis, demum cum Escallonieis, Pbiladelpheis et Barringtonieis Grossu- 
larieas consociavit. 
Cum Cactcis, me judice, nulla omnino est Grossulariacearum affinitas. 
Hoc probant habitus alienissimus, aculei alius naturae, Horis structura ablu- 
dens, et ante omnia gemmulae et semina longe diversa. Praeter germen 
inferum, fructum baccatum, et aculeos nullam omnino inter has familias 
video congruentiam. Nec Onagrarieis propinquas crederem. Habitus, si 
Onagrarieas in genere respicias, non admodum convenit, et quae in struc- 
tura fructus florisque adsunt analogiae, easdem cum Hydrangeaceis aliisque 
pariter communes habent; quae si ita sint, defectus albuminis in Oenothe- 
reis, magna vero ejusdem copia in Grossularieis contra hanc consociatio- 
nem decidere videatur. Multo magis cum familiis, quae in Saxifragacearum 
contubernio plerumque disponuntur, omni respectu conveniunt. Sin inter 
has duplicem saltem typum agnoscere credidi, decidere restat utrum Saxi- 
frageis veris, Escallonieis an Hydrangeaceis potius adproximarentur. Quod 
quidem ex gemmularum positione vix decidere liceat; sunt enim in Gros- 
sularieis heterotropae ut et in Escallonieis, et Hydrangeaceis, et Saxifrageis 
plurimis. Saxifrageas propriae, foliis alternis nec forma alienis instructae, 
easdem sibi proximas vindicare viderentur; obstant tantum quod Grossu- 
lariaceae omnes sint frutices, Saxifrageae vero, saepissime herbae; nec Saxi- 
frageis propriis fructus baccati. Utroque hoc charactere Hydrangea.ceae pro- 
pinquiores, at folia in his opposita ; sin Tetracarpaeam, quae alternifolia, jure 
Cunoniaceis, si Rhodotypos, quae oppositifolia, Spiraeaceis alternifoliis re- 
ferre potuerunt, nonne eodem jure Hydrangeaceis formam alternifoliam as- 
sumere liceret? Bracteolae praeterea, in pedicellis lalerales, nonne typum 
oppositifolium proderent? Foliorum forma, eorum praecipue in inferiore pa- 
gina in multis speciebus indumentum, cum Hydrangeaceis bene convenit. 
— Cum Escallonieis summam affinitatem Grossulariacearum, praeeunte R. 
Brown, agnoscunt Systematici omnes recentiores. Nec revera longe re- 
motas censeo. Attamen observandum carpella saepe in Ribesiaceis esse 
