proximam inter Amentaceas disposuit Jussieu. Dispersa ita membra fa- 
miliae R. Brown in ordinem collegit, quem Bruniaceis, Corneis, Alangiaceis 
et quodammodo Araliaceis affinem statuit. Ex mente Candollei, tempore 
quo Prodromum scripsit, ordo quoad affinitates et locum in systemate 
nondum satis notus fuit; inter Araliaceas et Corneas interea describitur. 
Arafiaceis proximum posuit Bartling. Endlicber Corneis, Bruniaceis et Saxi- 
frageis affinem judicavit. Inter familias Saxifragineas et Cornaceas enume- 
ravit Adr. de Jussieu, Philadelphaceis ex una parte, Alangiaceis ex altera 
vicinum. Brongniart Hamamelinearum nomine classem propriam instituit, 
cui Plataneas, Balsamifluas, Alangiaceas et Bruniaceas insuper adnumerat. 
In opere recentissime Lindleyano Hamamelide® inter Cornaceas et Bruni- 
aceas disponuntur. 
In Hamameli, Trichoclado et Fothergilla ovarium examinavi, gemmu- 
lasque in omnibus epitrope pendulas vidi. In Cornaceis et Alangiaceis 
gemmul® apotrop® sunt, quare similitudines floris, qu® inter has familias 
et Ilamamelideas intersunt, analogi® nec affinitatis indicia habeam. Ob di- 
versissimum habitum Bruniacearum et fabricam peculiarem tel® conductri- 
cis supra micropylen expans®, nec has Hamamelidearum affines putarem. 
Saxifragace® habitu et gemmulis numerosis nimium divers® quam ut pro- 
ximas Hamamelidearum in his agnosceremus. 
Cum Garryaceis, contra, non parum convenire puto, mediante forsan 
Trichoclado; finge folia opposita in Fothergilla et haberes florescentiam 
eundemque adparatum bractearum amplexicaulium (in planta fructifera), 
quem Garryace® nonnull® adeo conspicuum offerunt. In alternifoliis Ha- 
mamelideis bracteol® infra flores typum oppositifolium adhuc produnt. 
Quod stipul® in Garryaceis desiderantur, est quod frequenter in plantis 
oppositifoliis obtinet; in Trichoclado quoque desunt; et margo elevatus in- 
ter folia nonnullarum, foliis delapsis cicatricem circularem linquens, stipulas 
nec Garryaceis omnino denegatas indicare forsan censeatur. In structura 
floris nihil admodum diversum video; numerum enim quaternarium partium 
in Hamameli, ut in Garrya, flores in Trichoclado’ diclines, in Fothergilla 
apetalos habemus. Germen in utraque familia s®pe dimerum, inferum aut 
subinferum; biloculare tamen in Hamamelideis, uniloculare in Garryaceis. 
Gemmulas pari modo evolutas, nempe epitrope pendulas, credo. Fructus 
Hamamelidearum capsulares, nunc coriacei, Garry® baccati, attamen si 
hoc ex siccis dijudicare liceat, non admodum succulenti. — Pr®cipuam 
differentiam in staminum positione video, et hinc series diversas at vici- 
nas credidi. In Hamamelideis c®terum carpella (ubi duo) antica et po- 
stica vidi; sec. sicca specimina Fadyeni® laurifoli® carpella in hac latera- 
lia putarem; contrarium vero ex icone Hookeri Garry® Fadyenii crederes. 
Ex icone data Distylii (Sieb. et Zucc. FI. Jap. tab, 94) raphen ex- 
terne decurrentem facile crederes. Nec habitus ita convenit, ut famili® 
consanguineum genus pro certo assumere liceat. Est forsan inquirendum 
an Curtisia, Corneis ad calcem plerumque adjecta, melius prope Trichocla- 
dum, qui est ejusdem patri® et adspectus, disponeretur. Ab Endlichcro 
raphe extus lateralis dicitur radicula supera, quod gemmulam apotrope 
