166 
minus quam 4 ordines diversos Rosaceis plantis condidit, licet in genere 
familias sensu latiori sumtas hoc loco enumeraverit. In Prcelectionibus 2 
tantum ordines ab Editore nuncupantur, nec mihi certum adparet utrum a 
Einnmo an ah Auditoribus diverso modo propositi fuerint. 
Characteribus summi, me judice, momenti neglectis, haud miror quod 
in his plantis familiam admodum naturalem, aut, si familias diversas, atta- 
men affuutate proxima conjunctas invenirent. Et enim floris structura ad- 
modum similes sunt, et familia ita vasta, ut hahitus diversissimos com- 
prehenderet; qui itaque charactere quodam Horis differrent, habitu conve- 
nientes, attamen affines considerati fuerunt ; qui habitu dispares, saepe flore 
congruentes. Sic omnia arctissimis affinitatis vinculis cohibita considera- 
runt. Revera autem character e perigyuia ductus, per se non magis valet 
quam partium in aliis hypogyna positio. Si ob hanc insertionis normam 
Cistum et Ranunculum non affines consideramus, vix video quare Rosaceas 
plantas invicem magis affines judicaremus. Neglectis characteribus penitio- 
ribus Rhamneas, Celastrineas et Ilicineas summopere affines diu credide- 
runt; differentiis hodie perspectis plures jam Systematici easdem disjun- 
gere ausi sunt. Eadem Cruciferarum et Papaveracearum ratio; neglecta 
positione gemmularum, seminumque structura, quam maxime affines ha- 
buerunt omnes; differentiis cognitis famili® analog® diversarum serierum 
habeantur. Nec alia Rosacearum ratio. Familias eodem evolutionis stadio 
positas varioque respectu analogas diversarum serierum complectuntur. 
Prunum et Pyrum itaque non magis affines censeo, quam Rhamnum et 
Evonymum, (juam Sisymbrium et Glaucium. Sin gemmularum evolutione 
diversa ducti. Prunum et Pyrum ad diversos locos Systematis esse refe- 
rendas intelligamus, liquet, ut putarem, etiam alias sectiones magis evo- 
lutione analoga floris similes, quam vera affinitate conjunctas, existiman- 
das esse. Rosaceae proprie sic dict.®, seu si mavis Rose®, Potentilleis 
sine dubio proxim® sunt. Tribum tamen efficiunt naturalem, quam for- 
mam superiorem nonnullarum Sanguisorbearum, quales Tetraglochin, Mar- 
gyricarpus etc., considerare propensus sum. Ut folium in Tetraglochi ad 
petiolum spiniformem reducitur, ita in Lowea folium ad terminale foliolum 
reductum fuit; partem inferiorem hujus folii cauli adnatam, et loco foliolo- 
rum lateralium stipularumve in aculeos exuberantem, ex ipsa diversitate 
corticis in planta exsiccata facile crederes. Ita ad habitum fere eundem 
reducenda videntur genera illa Sanguisorbearum et Rose® propri®. Pistilla 
plura, invicem libera, intra calycem urceolatum et Sanguisorhe® et Rosa- 
ce® evolvere tendunt. Rose® et Sanguisorhe® a Potentilleis disco om- 
nino urceolato recedunt; in Potentilleis axis pars in centro disci eminet; 
stylum in Alchemilla lateralem ejusdem tendenti®, quam maxime tamen 
reduct®, indicium putarem. Ut itaque Sanguisorhe® in Roseas abire vi- 
dentur, ita Alchemille® in Potentilleas evidentissime transeunt. 
LfNDLEYACE.E sufit fotsan Rosete carpellis verticillati.s, in fructufii 
pluriloculaiem coalescentibus, quasi perfectiores. 
Quillajeas ut tribum proprium inter Spir®aceas recepit Endlicher, et 
i 
