169 
Stylobasie^ sunt Sanguisorbeis et Alcheinilleis analogae et for- 
san proxime collaterales, formam inferiorem subdiclinem et 
apetalam Surianacearum, ut videtur, constituentes. 
Ignota mihi structura fructus, affinitates generis dubiae manent. Ex 
iis vero, quae de Stylobasio comperi, elucet, ut putarem, illud vix nisi oh 
artificialem characterem styli lateralis cum Chrysobalaneis conjunctum fuis- 
se. Nec magis Terebintaceis affine esse, conjicere liceat. .Equo saltem 
jure cum Sanguisorbeis comparandum crediderim, quarum nonnulla habitu 
haud absimilia, stipulis, floribus subdiclinibus, perigonio simplici gamo- 
phyllo, stylo laterali, stigmateque valido insuper conveniant. Cum Sangui- 
sorbeis tamen, insertione staminum perigyna diversis, vix jure in eandem 
familiam conjungitur Stylobasium. Ut autem Sanguisorbeae in Rosaceas, 
ut Alchemilleae in Potentilleas abeant, ita Stylobasium, mediante Suriaua, 
in Geraniaceas abire finxi. 
SuRiA.NACRj; sunt Cneoreis et Phytolaccaceis analogae, vix affines, 
Stylobasiearum, ni fallor, formam superiorem constituentes, 
transitumque ad Geraniaceas parantes. (Tab. XIV. fig. II.) 
Suriana, diu Botanicis cognita, cum diversissimis plantis comparata 
fuit. Uinnaeus in Praelectionibus juxta Crassulaceas disposuit, paucissimis 
a Sedo differre contendens. Spiraeaceis adnumeravit Jussieu, quaerens ta- 
men an rectius Sempervivis consociaretur. Cum Sedis quoque Adansonius 
conjunxit. Kunthius de Spiraeaceis scribens, Surianam a Rosaceis longe 
discrepare, et ad Geraniaceas magis accedere adnotavit. DeCandolle Suri- 
anam inter genera Terebintaceis affinia enumeravit, ex embryone Cneoro, 
nec Rosaceis, affinem, et forsan cum Cneoro et Heterodendro ordinem con- 
stituentem, statuens. Bartling genus incertae sedis consideravit. Ordinem 
sui juris Surianae instituit Lindley, quem Coriariaceis et Geraniaceis affinem 
credidit. Endlicher ordinem novum, ad calcem Connaracearum et inse- 
quentibus Cneoreis disposuit. Affinitatem Surianacearum cum Phytolacca- 
ceis suboluit AVight, quod dein sua auctoritate sancivit Lindley, ultimum 
suum opus scribens. Planchon Rhigiostachys, genus novum, foliis impari- 
pinnatis instructum, Surianae proximum, Connaraceas et Ochnaceas con- 
jungens, contendit. 
Ovarium Surianae in planta exsiccata examinanti mihi gemmulae ad- 
paruerunt erectiusculae, regione rapbeos exteriore latere carpellorum, micro- 
pyle deorsa hilo proxima. Ita quoque Kunthium vidisse, ex verbis ipsius: 
"radicula supera uncinato-reflexa et inferne spectans” forsan assumere li- 
cet. Si igitur gemmulas epitropas recte viderim, sequitur, ut putarem, in- 
terpretationem generis a Planchon factam vix veram haberi posse. Gem- 
mulae enim apotropae Ochnacearum, bas ad longe diversam regionem Sy- 
stematis sine dubio referunt. Eandem ob rationem nec cum Coriaria, nec 
cum Phytolaccaceis, quantumcumque haec alias arrideret opinio, quandam 
esse Surianae affinitatem, mihi liquet. .Egrius opinio de affinitate cum Cne- 
oro refutatur. In habitu, foliorum forma, aspectu floris et fructuum, situ 
