174 
Betllace^e sunt Corylaceis, Myricaceis ctc. collaterales et ana- 
logae, A(|tiilarineis forsan affinitate proximae, earumque for- 
mam inferiorem diclinem et apetalam constituentes. 
% 
Betulaceas et Cupuliferas ab omnibus Systematicis proximas haberi, 
satis constat; nec longe remotas judico. Attamen et habitu, et insertione 
partium floralium, et numero 4nario staminum in Betulaceis, et structura 
germinis sat differunt, ad diversas quoque formas superiores me judice 
adscendunt. Formas itaque analogas et collaterales, diversarum vero se- 
rierum primordia habeam. 
Si Dipterocarpeas formam superiorem Cupuliferarum jure quodam con- 
sideraverim, nescio anne eodem Aquilarineas formam superiorem Betulace- 
arum, Thymeleasque Myricearum statuam. Multifariam enim Betulaceae et 
Myriceae ex una parte Aquilarineas et Thymeleas ex altera tangunt. Si ha- 
bitum respicias, differunt quidem Thymeleae, ut campestres et Capenses in 
genere a suis aliarum regionum consanguineis. Aquilarineae, ut Betulaceae 
et Myrice® et Dipterocarpe®, sunt magis resinos®; Thymele® et Cupuli- 
fer® aliis qualitatibus, ni fallor, congru®. Ut Betulaceis, ita Thymeleis et 
Aquilarineis corticem et librum tenacissimum tribuunt. Flores in Thyme- 
leis et .Aquilarineis aggregatos, quin immo s®pe involucro cinctos, inflore- 
scenti® amentace® evolutionem superiorem considerare forsan liceret. Nu- 
merus 4-narius partium floris, quem in perigonio Alni, staminibusque Be- 
tulacearum et Myricearum indicatum puto, in Aquilarineis et Thymeleis s®- 
pissime quoque adest. Si ex floribus adeo imperfectis de insertione quid- 
quam statuere liceat, stamina Alni, perigonii lobis inserta, perigyniam indi- 
care forsan censeantur. In Betulaceis, ut in Aquilarineis, germen dimerum 
gemmulis in loculo singulis epitrope pendulis habemus. Fructus utriusque 
capsula constat lignosa, s®pe abortu monosperma, embryone pariter exal- 
buminoso et conformi. — Si folia in Myriceis et Betulaceis alterna sunt, 
in Aquilarineis vero s®pe opposita, ali® .Aquilarine® folia alterna gerunt; 
utrumque quoque promiscue in Thymeleis obvenire constat. Stipulas in 
Betulaceis adesse liquet; in Aquilarineis nullas observatas noverim; in My- 
riceis vero, qu® vix non Betulaceis proxim®, quoque deficiunt ut in Thy- 
meleis in genere. 
AquilahixEjE sunt Betulacete tropicae, floribusque perfectioribus 
instructae. 
Aquilarinearum familiam ut Chailletiarum sectionem proposuit R. Brown, 
affinitatesque, quas antea cum Samydeis et Euphorbiaceis crediderunt, po- 
tius cum Thymeleis indicavit. Aquilarinearum familia dein ab omnibus Sy- 
stematicis agnota, variis Systematis locis .disposita fuit. Decandolle inter 
Chailletiaceas et Terebinthaceas, Lindley in Rhamnalium grege inter Pe- 
n®aceas 'et Ulmaceas, Endlicher et Adr. de Jussieu, Decaisneum sequen- 
tes, Thymeleis proximas posuerunt. 
Chailletiace® mihi hodie parum cognit®, minus adhuc intellect®. A- 
quilarine® Iconibus pulcherrimis Decaisnei ita illustrat® videntur, ut uni- 
