176 
MvKiciiiE sunt Betulaceis el Casuarincis proxime vicinae, forsan 
formam inferiorem Thymelearum constituentes. 
Myriceas et Betulaceas admodum propinquas esse, non oi)stante ger- 
mine in illis ad inferum tendente, in his supero, ita perspicuum mihi vi- 
detur, ut alias familias a nonnullis Systematicis inter has interpositas fuisse 
mirarer. Non solum crescendi modo et habitu, si Betulas frutescentes 
cum Myrica comparaveris, verum etiam qualitatibus et secretis, in inferiore 
pagina foliorum praecipue conspicuis, congruae. Florescentia eadem; idem 
numerus 4narius in partibus floris saepe observandus, idem pistillum dime- 
rum. Iu Myriceis quidem gemmula a fundo .ovarii surgit unica et atropa; 
at in Alno quoque gemmulam initio a fundo erectam et atropam esse, at- 
que excavatione ovarii infra insertionem gemmiilm praecipue progrediente, 
demum pendulam fieri et semianatropam, auctorem habemus ipsum Mir- 
belium (cfr. Mirh. llech. p. 6‘4. tah. 8). Fructum in Betulaceis magis 
lignescentem, in Myriceis magis drupaceum occurrere constat. Embryo 
utriusque idem. 
Praecipua itaque differentia in structura simpliciore germinis; ita quo- 
que Thymeleae ab Aquilarineis differunt. Ut in Urticeis nunc gemmulam 
basalem, nunc in parietem aliquantulum sublatam at atropam, nunc deni- 
que a parte superiore ovarii pendulam et anatropam (JJlmacea,^ Morece) 
offendimus, ita Myriceas gemmulam basalem, Thymeleae vere a basi paulu- 
lum aut altius sublatam et hemianatropam aut anatropam gerunt. Fructu 
baccato Thymeleae ab Aquilarineis, ut Myriceae a Betulaceis differunt. 
Thymelej: sunt Elceagneis, Myrobalaiieis el Aiiuilariiieis collatera- 
les, aflinitate forsan Myriceis proximtE, formam harum su- 
periorem hermaphroditam et perigonio instructam constitu- 
entes. (Tah. XV. lig. 1-2.) 
Ordinem, a Liniiaeo nomine Veprecularum designatum, fere cum iis- 
dem generibus adoptavit Jussieu. Vix limitibus mutatum, in vicinia Elae- 
agnearum et Protearum, inter quas a Jussieuo disponebatur, adhuc con- 
servant recentiores. 
Gemmulas et tota structura ovarii Santalacearum valde diversa, prae- 
ter alia, affinitatem cum his assumere vetant; in Proteaceis gemmulae sunt 
apotropae; in Thymeleis (Daphne, Passerina, Dais) epitropas vidi. 
Thymeleis perigonium monochlamydeum adscribunt. Quo autem jure 
squamas Rhamneorum petala nuncupant, eodem squamae Gnidiae, sepalis 
alternae, petala mihi sunt. In Struthiola squamae 8, sepalis antepositae, 
nisi forsan potius binae cum sepalis alternantes considerantur. His binis 
interponitur stamen, ut in Gnidia stamen petalis singulis antepositum. Hoc 
modo Gnidia Rhamneam, Struthiola autem Oleaceam refert. In Gnidia 
vero pluribusque aliis praeterea stamina sepalorum 4 evoluta adsunt; in 
Pimelea stamina tantum 2, et haec sepalis extimis anteposita. In Thyme- 
leis itaque nunc stamina sepalis anteposita (Pimelea), nunc petalis oppo- 
nuntur (Struthiola, Drapetes), nunc utraque evoluta. Thymeleae hoc modo 
i 
