madversas putarem; genera diversissima praeterea, his ducentibus squamis, 
a Planchon in ordinem Simarubearum congesta fuerunt. 
Me judice genus Castelae potius ih vicinia Rbamnearum disponendum 
videtur. Cum his habitu et adspectu florum eximie congruum; principium 
amarum, quod in affinitate Castelae cum Simarubeis determinanda non pa- 
rum contulisse apparet, in Hhamneis quoque praevalet. Gynophorum, 
(]uod generi denegavit Cray, vix nisi disci Rhamneorum analogum, cujus ad 
marginem exteriorem in floribus masculis adfixa sunt stamina. In Rham- 
neis nonnullis carpella revera non firmius cohaerent, quam ut formam apo- 
carpam iis vicinam existere posse facile suspicaremur; inter genera ipsa 
Ochnacearum haud minorem hoc respectu differentiam existere cognitum 
est. Structura fructus, seminis albuminosi, formaque embryonis Castela ma- 
gis cum Rhamneis quam cum Simarubeis convenire mihi adparuit. 
Castelam itaque formam Rhamneis analogam suspicor, seriem propri- 
am characteribus allatis dignoscendam, forsan inchoantem. 
MicR.tNTiiE;t; sunt Scopaceis, Bertyaceis etc. analogae, Bruniaceis 
forsan aflinitate proximae, floribus diclinibus imperfectiori- 
bus distinctae. (Tab. XVc lig. 7.) 
Micrantheis adnumero Stachystemon, Micrantheam et Pseudanthum, 
genera ad Euphorbiaceas a Systematicis relata. Cum Euphorbiaceis quo- 
(]ue conveniunt floribus diclinibus, carpellis tribus, et gemmularum micro- 
pyle lamina lata telae conductricis tecta. Mihi autem Euphorbiaceas Sy- 
stematicornm potius formas diversarum serierum analogas, quam membra 
unius ejusdemipie familiae consideranti, Micrantheae habitu a reliquis ita di- 
versae videntur, ut propriae setiei familiam in* iis facile suspicarer. Quae si 
ita sint, nescio an aliis magis quam Bruniaceis adproximarentur. Habitus 
in his idem ; flores, qui in Stachystemone admodum imperfecti, jam in 
Micranthea calycem et corollam offerunt; stamina fiunt definita, , et duobus 
verticillis disposita. Discus in centro floris masculi Micrantheae adest; me- 
diante disco, ut videtur, germen cum calyce in Bruniaceis nunc cohaeret, 
nunc {Berzelia, Brunia) semi-liberum manet. Pistillum in Bruniaceis ple- 
rumque bicarpellare; ovario autem Audouiniae triloculari, nec hoc respectu 
differentia videtur; styli duo quoque in Stachstemone aliquando dicuntur. 
Gemmulae in loculis eodem modo pendulae epitropae, telae conductricis la- 
mina, ni fallor, supra ostium micropyles quoque expansa. In structura se- 
minum nullam differentiam mihi cognitam habeo. 
Quibus itaque perpensis jure quodam assumere posse mihi videor 
Micrantheas esse Bruniaceis quod Crotoneae Triumfettae, quod Bertya Tre- 
mandreis. 
Bru.macea: sunt MicrantheaB perfectiores, nempe floribus herma- 
phroditis, calyce et corolla propria instructis. 
Brunia a Linnaeo inter Proteaceas et Selagineas, in ordine proprio, 
cui demum. Aggregatarum nomine, plura heterogenea genera adjecit, dispo- 
