183 
|i sita fuit. Ant. I.. de Jussieu genus Rhamnis et prmsertim Phylicae affine 
<i; credidit. R. Brown, condita Bruniacearum familia, hujus cum Hamameli- 
il deis affinitatem indicavit. DeCandolle familiam novam pone Rhamneas enu- 
(I meravit. Brongniart, qui peculiari studio Bruniaceas tractavit, easdem Cor- 
neis, Halorageis, Hamamelideis, Umbelliferis et .Araliaceis analogas, Corneis 
'i vero potissimum affines, et habitu magis quam certo charactere distingen- 
I das Judicavit; in ultimo vero suo opere Hamamelinearum classi, cui prae- 
terea Balsamifluas et Alangieas refert, Bruniaceas, a Corneis remotas, ad- 
I scripsit. Bartling Bruniaceas in vicinia Euphorbiacearum, inter Empetreas 
I et Rhamneas, disposuit. Endlicher Hamamelideis et Corneis ordinem pro- 
' xime affinem proclamavit. Adr. de Jussieu nec Hamamelideis, nec Corneis 
I adeo propinquas considerasse videtur; Bruniaceas enim ultimas, et Umbel- 
; liferis proxime antecedentibus, in classe enumeravit, cui praeterea Hama- 
' melideas. Corneas etc. retulit. Lindley Bruniaceas Hamamelideis proxi- 
. mas posuit. 
Nititur, ut facilius adpareat, plurimorum opinio unico illo charactere 
insertionis partium floris; quia Bruniaceas epigynas considerarunt, easdem 
cum illis Polypetalarum ordinibus, qui simili insertione gaudeant, compa- 
rarunt. Affinitates autem ex nota solitaria dijudicare, jam per se est irri- 
tum et a methodo naturali quam maxime abhorrens; in Bruniaceis vero 
ipsa natura vanum conatum ad oculos quasi demonstrat, utpote in iis et 
ovarium a calyce omnino liberum, et semiadnatum et denique adhaerens 
habeamus. Immo inquirendum mihi videtur, utrum germen superum an 
inferum majori jure Bruniaceis tribuatur; si enim structuram mirandam Ra- 
spaliae rite, ut credere fas sit, exposuit Brongniart, sequitur germen inferum 
Bruniacearum modo prorsus alieno a vulgari formationis modo germinis in- 
feri formari debere; et multa veritatis specie conjiciendum mihi videtur 
germen non nisi mediante disco — fere ut in Rhamneis nonnullis — plus 
minus cum calyce cohaerere; quod quidem genera, quibus germen tantum 
semiadnatum adsit, ulterius corroborare videtur. 
Quae si ita sint, seciuitur quoque nullam esse posse nisi longe peti- 
I tam necessitudinem cum iis familiis, quibus Bruniaceas adpropinquarunt 
recentiores. Hamamelidem, Umbelliferae, .-^raliaceae habitu diversissimo ali- 
I enae; Cornejc et llalorageae praeterea gemmulis apotropis diversae. Empe- 
I treae habitu magis convenientes, gemmulis apotropis aliam affinitatem indi- 
' gitant. Multo magis mihi arrident opiniones illae derelictae, quas affinitatem 
cum Selagineis et Rhamneis Phylicaceis assumserunt ; immo convictus sum has 
' utrasque Bruniacearum esse proxime propinquas. Hoc non tantum habi- 
I tus subsimilis suadet, sed etiam structura et positione gemmularum, evo- 
lutione telae conductricis, structura seminum etc. demonstrari posse pu- 
tarem. 
' Comparatis revera Selagineis et Bruniaceis, quantum adproximantur 
luculenter adparebit. Partes floris in Bruniaceis regulariter verticillatae, in 
I Selagineis vero symmetrice dispositae; at Berzelia inter Bruniaceas eviden- 
ter ad dispositionem symmetricam tendit. Corolla Selaginearum gamope- 
tala ; in Bruniaceis contra eleutheropetala ; at petala basi lata inserta in co- 
