188 
professam omnino deseruerunt sequentes Systematici; Acanthaceas enim 
inter Bignoniaceas et Convolvulaceas in Prodromo enumeravit Brown, inter 
Scrophularineas et Bignoniaceas Endlicher et Nees v. Esenbeck, indigitata 
tamen ab his congruentia cum Melampyro. Brongniart in Personatarum 
classi ordinem proprium familiis aperispermeis constituens, huic Acantha- 
ceas, Pedalineas, Bignoniaceas etc. retulit. Adr. de Jussieu Acanthaceas 
nexu naturali cum Pedalineis et Bignoniaceis cohaerere, existimasse videtur. 
Bindley inter Bignoniaceas et Scrophularineas familiam inseruit. 
In diversis his dispositionibus opinio de affinitate cum Bignoniaceis 
ubicumque adoptata videtur. Habitus vero Bignoniacearum et Acanthacea- 
rum admodum diversus, et gemmulae diversissimae, contrario nempe modo 
anatropiam perficientes, in Bignoniaceis apotropae., in Acanthaceis epitropae, 
ut de aliis differentiis floris fructusque taceam, familias vere cognatas con- 
siderare mihi vetant. Eodem jilane modo Acanthaceas a Jasmineis capsu- 
laribus Jussieui differunt. — Cum Melampyro, contra, et Rhinantbaceis mul- 
tiplici respectu conveniunt. Gemmulas adscendentes, raphe exteriore la- 
tere progrediente, quod in genere inter Phanerogamas admodum rarum, et 
in Melampyro et in Acanthaceis habemus. Funiculus admodum crassus, 
una cum raphe in Acanthaceis denique a semine solutus et retinaculi ad 
instar pericarpio adhserens', in Melampyro idem funiculus adest, demum 
strophiolam sic dictam efficiens, colore et strictura a semine distinguendus, 
demumque a semine solutus. Gemmulam Melampyn in superiore parte 
quasi denudatam dixi et gemmulam Acanthi nucleo nudo constitutam revera 
statuit Planchon (Ann. Sc. Nat. III, Vol. IN. Pl. 5. j>. 12). Sacculum 
embryonis in nonnullis saltem Acanthaceis curvatum esse observationibus 
et a me ipso et ab aliis factis edoctus fui; quod quoque in Bhinanthaceis mul- 
tis obtinet. Antheree sagittatae, nunc fere in setam utrinque productae, 
Bhinanthaceis characteristicae adparent; eandem antherarum formam offert 
Thunbergia; quin immo fila clavato-moniliformia, quae antheras Rhinantha- 
cearum saepe investiunt, in Thunbergia adsunt. Inflorescentia denique stro- 
bilacea, bracteis decussatis, saepe coloratis insignis, et Melampyro et Acan- 
thaceis multis communis; licet in aliis utriusque familiae membris desideretur. 
Quibus omnibus jure quodam concludere posse mihi videor, proxi- 
mam revera esse inter Acanthaceas et Rhinanthaceas necessitudinem. Dif- 
ferunt quidem praesentia albuminis in semine Rhinanthacearum. Sin recte 
in multis aliis seriebus formas albuminosas juxta exalbuminosas disposue- 
rim, huic differentiae non nimiam vim tribuendam esse elucet. 
Si igitur ex una parte demonstrare posse credidi Selagineas, Rhinan- 
thaceas et Acanthaceas esse familias proximas, eodemque evolutionis gradu 
po.sitas; et ex altera Bruniaceas, Phylicaceas atque Penaeaceas esse invi- 
cem vicinas; Bruniadeas autem in Selagineas abire; nonne consequenter 
assumere liceret Acanthaceas, defectu albuminis a suis vicinis abludentes, 
eodem modo Penaeaceis, jiaritcr exalbuminosis, formam superiorem consti- 
tuere, quo Selagineap Bruniaceis, quoque forsan Rliinanthaceae Retzia- 
ceis? Revera Penaeaceae nonnullas offerunt notas, quas Acanthaceis exi- 
mie characteristicas putant. Ita bracteae decussatae coloratae in Penaea- 
