189 
ceis nonnullis obveniunt. Connectivum amplum Penaeacearum fit quidem 
in Rhinanthaceis et Acanthaceis minus, attamen saepe eodem modo extror- 
sum latius, antlieras gerens introrsas, basi divergentes et facilius in anthe- 
ras sic dictas uniloculares abeuntes. Gemmulae in Penaeaceis ut in Acan- 
thaceis adscendentes, raphe in gemmula erectiuscula extrorsa; funiculus 
pariter dilatatus, demum caruoculaeformis et una cum raphe a semine ipso 
colore distinguendus. Cotyledones in Acantho quoad partem coalitas nun- 
cupat Gaertner; quod forsan embryonem fere indivisum Peneeacearum re- 
vocare censeatur. 
Mihi, quum non sine magna haesitatione Penmaceas et Acanthaceas ob 
similem positionem et structuram seminum primum compararem, observa- 
tio quaedam Ant. L. de Jussieu ignota fuit. Dixit nempe naturae ille in- 
terpres sagacissimus de Penaea loquens; "fructus Acanthorum, sed 4 locu- 
laris. An inde genus iisdem affine?” Si diversas ob rationes ad eandem 
opinionem pervenerim, habitu plantarum affinitatem nullomodo praesagi- 
ente, nescio anne hoc quoque in favorem ejusmodi opinionis interpretari 
auderem. Quod hac in re mihi maxime repugnat est habitus diversus, in- 
ter quas nulla vidi transitus indicia. 
Acanthaceae inter illos ordines niimerandiE, quibus gemmulae nunc 
erectiusculae, nunc pendulae adsunt, partibus gemmulae vero invicem ean- 
dem relationem retinentibus. In plurimis nempe erectiusculae, sunt in Thun- 
bergieis fere pendulae dicendae, aut si mavis horizontales, hilo lato medio af- 
fixae, regione chalazae infera et micropyle supera; gemmula vero Thunber- 
giae sub maturescentia seminis magis magisque incurvari videtur, ita ut mi- 
cropyle demum fit infera, ut in Acanthaceis plerisque norma est. 
Betulaceaj. Aquilarineae. 
Myriceae Thymeleae, 
Casteleae. 
Elaeagneae Rhamneae - Oleaceae. 
Salvat]oreae-,Iasmineae. 
Penaeaceae 
Micranlheir - 
jPhylioaceae 
- Bruniaceae 
■ Acanthaceae. 
Betziaceae — Rhinanthaceae. 
Slilhaceae. 
Selagineae. 
Scepacete. 
Casuarineae. 
