192 
Euphorbiaceis (saltem plurimis) ita insignis, certamque in foeeundationis 
procesu functionem sine dubio sibi vindicat, et in Bertyaceis et in Poly- 
galeis atque Tremandreis frustra quaesivi. Bruniaceae et Selagineae, cum 
Euphorbiaceis plurimis hac nota convenientes, nec ab iisdem longe remotae 
mihi adparuerunt. Polygaleae vero cum Bertyaceis etiam alia nota, nempe 
praesentia carunculae, (]uae Euphorbiaceis. characteristica videtur, conveniunt. 
Omnes itaque has vicinas finxi; ut vero Micrantheas in Bruniaceas, ita Ber- 
tyaceas in Tremandreas abire suspicatus sum. Testa in Bertya ut in Po- 
lygaleis crustacea, caruncula carnosa. Chalazam Bertyae appendicula mi- 
nuta auctam vidi; in Tremandreis appendiculam nunc maximam esse, nunc 
deficere constat. Quae in directione antherarum et evolutione stigmatis dif- 
ferentim obveniunt, floribus diclinibus Bertyae sine dubio adtribuendae sunt. 
Carunculam Polygalearum a suprema et exteriore exostomii parte valde 
ampla, fere in formam cupulae supra gemmulam ipsam producta, et de- 
mum quasi strictura separata, oriri, tum ex observationibus Payeri de Po- 
lygala speciosa colligere licet, tum ex alabastro juvenili Polygalae vulgaris 
comperi. Si recte viderim alio modo oritur caruncula Lasiopetalearum, 
quod contra illos dicere volui, qui in similitudine carunculae (Planch. in 
Ann. Sc. Nat. III. vol. 3. p. 30 j et 306) argumentum affinitatis utro- 
rumque viderunt. 
Polygaleis plura genera referunt, florum irregularitate quadam con- 
venientia, uno vero alterove respectu abludentia.* Ex his Soulameam Sima- 
rubeis vindicavit Planchon. Krameria, a Polygaleis et dispositione parti- 
um floralium et semine exalbuminoso abludens, a nonnullis Systematicis 
ad viciniam Leguminosarum relegata fuit (Gray. Gen. Bor. Am.). An fo- 
ret Zygophyllearum forma symmetrica, transitum ad Leguminosas Hedysa- 
reas parans, dubito. 
Ehretiace^ sunt Nolanaceis etc. evolutione florum fere analogae, 
Tremandreis forsitan affinitate proxim® et harum formam 
gamopelalam superioremque constituentes. 
Borragineas et Labiatas, multifario respectu analogas, a nonnullis quo- 
que vere affines habitas fuisse, satis constat. Quo accuratius autem ad- 
spiciantur, eo magis divergentes inveniantur. Prmter differentias saepius ex- 
hibitas, flores respectu axis contrario modo positos (nempe lacinia impari 
calycis extrorsum in Borragineis, introrsum in Labiatis versa) et gemmulas 
epitropas Borraginearum, apotropas Labiatarum adnotare lubet. Ad series 
longius remotas revera pertinent. 
Borragineas, vegetationis hodiern® gentem late diffusam, si quidem 
ignobilem, efficientes, quoad affinitates et typi quasi interpretationem ex formis 
nobis notissimis forsan minus bene judicantur. Examinamus formas, qua- 
les ex. gr. Halgania offert; nonne haec Tremandreis formam gamopetalam 
sistere videretur? 
In habitu revera nihil video, quod hanc opinionem infringeret, nisi in- 
florescentiam scorpioideam — majoris quam fas est momenti velles con- 
