195 
rentia obtineat. Fructus ad typum Borraginearum facile reducitur, si affi- 
nes Ehretiaceas meminerimus. 
Selaginem ex altera parte Spielmanniae arcte accedere censeantur; cha- 
racteribus tamen nonnullis diversae. 
Quibusnam generibus Verbenacearum Spielmannieae ditandae sint, mihi 
omnino latet. Quod ut eruatur, plantae vivae accuratius examen subeant, 
et genera Verbenacearum iterum incudi reddenda videntur. Si Quoyae ra- 
dicula supera, haec cum Spielmannia (sec. habitum j non male consociare- 
tur. Lantanam cum Spielmannia gemmularum positione haud convenire, 
propria observatione edoctus fui. 
Diclid.v.nthere^ Ehretiaccis analogae et forsan collaterales, for- 
mam superiorem gamopetalam Polygalearum constituere di- 
cuntur. 
Generis, mihi non nisi opere Martii cogniti, locus in systemate quam 
maxime dubius consideratus fuit. Ab Endlichero ad calcem Ebenacearum 
cum tot generibus aliis heterogeneis enumerabatur; a Lindley in ultimo 
opere inter genera incertae sedis adhuc retinuitur. Miers affinitatem cum 
Hamamelideis supposuit. Ultimo demum tempore ab ipso generis auctore 
Polygaleis vindicatum audio (Mohl et ScJd. Bot. Zeit. lfi.56. p. 460). 
Sin ita, Polygaleis forma videtur, qualis Halgania Tremandreis. 
Micranthese Bruniaceae. 
BorragincED - Spielmannieae. 
Bertyaceae Tremandreae Eliretiaceac. 
Polygaleac — Diclidanthercae. 
Pittosporeae. 
13 ' 
