206 
beribus disci analogae, ex quibus stamina numerosa Cistinearum prove- 
niant? j Gemmulas in Zygopliylleis aliquando atropas obvenire cognitum 
est {Brown Oudn. in ] erm. ISchr. I\ . p. 47)^ funiculo ut in Cistineis et 
Hibbertiaceis a gemmula liberato; in aliis bemianatropas vidi, canali nempe 
micropyles supra insertionem funiculi longe producto (Guajacum); in aliis 
denique fere anatropae dicendae ( Zy g opi ly Ilum); in plurimis gemmulae dire- 
ctionem evolutionis epitropam conservant, qua nota cum illis ordinibus, quos 
affines consideramus, quoque conveniunt. In Fagonia gemmulam fertilem 
initio supra funiculum incumbentem, chalaza extrorsa et micropyle placen- 
tam spectante, dein erectiusculam vidi positione partium, conservata. In Ru- 
taceis ipsis gemmulae numerosiores et magis heterotropae sunt, ‘quod etiam 
de Pegano valet, hanc quoque ob rationem Rutaceis referendo. Endocar- 
pium, licet in plurimis Zygophylleis ab exocarpio non separaretur, in aliis so- 
lutum observarunt, quod forsan etiam in favorem affinitatis cum Rutaceis 
quis allatum vellet; at idem in Cistineis obtinet. In Zygopliylleis, velut in 
ordinibus propinquis (Oxalideis, Leguminosis, Capparideis), albumen nunc 
adest, nunc deficit. Embryo autem in semine quoque albuminoso viridis 
(ZygophyllecE, OxaUdew) perfectiorem evolutionem embryonis jam indigitat. 
Habitus Zygophyllearum cum Oxalideis et Leguminosis mire convenit; 
caule tantum ob folia opposita quasi geniculato; in Chitonia vero, cui folia 
saepe sunt alterna, nec hoc, respectu differentiam video. Quod carpellum 
in Leguminosis unicum evolvitur, a symmetrica floris evolutione pendere 
credo; quare unicum praeterea magis quam 2 carpella (ut in Guajaco) a 
typo Zygophyllearum alienum foret, non video. 
Si analysibus auctorum fides habenda esset, Lasiolepidem (Benn. in 
Ilorsf. n. Jav. llar. tab. 42) Zygopliylleis pertinere, facile crederes. 
Gemmulae enim illius epitropae viderentur, quod una cum aliis, quae de suo 
genere memoravit Auctor, bene in Zygophylleas vix autem in Harrisoniam, 
qualis hmc a Gaudichaudio pingitur, quadrat. Utroque autem genere mihi 
fere ignoto aliis hoc dijudicandum relinquo. 
Kii,\MEiiiACE.E sunt Polygaleis in vicina serie analogae, Zygophyl- 
leis forsan affinitate proximae et formam symmetricam illa- 
rum constituentes. 
Quot et quam diversis modis Krameriam interpretati sunt, inter Bo- 
tanicos satis constat. Uiu nulla accuratiore dispositionis partium facta ob- 
servatione, genus oh florem irregularem Polygaleis retulerunt; symmetria 
autem floris alio ac in Polygaleis modo perducta, est mihi novum exem- 
plum atque argumentum, formam symmetricam florum a diversis typis pro- 
venire. Quod quidem, ut semel agnoverint, aliam omnino ideam de affi- 
nitatibus plantarum, quae flore symmetrico instructae sunt, postulabit. Po- 
lygaleae, Krameriaceae, Legumiuosae evadunt formae invicem analogae, ut 
Labiatae et Acanthaceae, ut Bignoniaceae et Scrophularineae. Krameriam 
itaque ob flores symmetricos nec Polygaleis, nec Leguminosis proxime af- 
finem necessario credere oportet. Investigandum vero ex aliis characteri- 
bus cujusnam typi forma symmetrica consideranda sit. Ita investigata Zy- 
